५. अट्ठमककथावण्णना

३६८. इदानि अट्ठमककथा नाम होति. तत्थ येसं अनुलोमगोत्रभुमग्गक्खणे किलेसानं समुदाचाराभावतो अट्ठमकस्स सोतापत्तिमग्गट्ठपुग्गलस्स द्वे परियुट्ठाना पहीनाति लद्धि, सेय्यथापि एतरहि अन्धकानञ्चेव सम्मितियानञ्च; तेसं अञ्ञतरं सन्धाय पुच्छा सकवादिस्स, मग्गक्खणतो पट्ठाय दिट्ठिया अनुप्पत्तिं सन्धाय पटिञ्ञा इतरस्स. ततो यस्मा दिट्ठि नामेसा सोतापन्नस्सेव पहीना, न मग्गट्ठस्स, तस्मा अट्ठमको पुग्गलो सोतापन्नोति अनुयोगो सकवादिस्स. विचिकिच्छापञ्हेपि एसेव नयो. अनुसयपञ्हे परियुट्ठानतो अञ्ञो अनुसयोति तेसं लद्धि, तस्मा ‘‘न हेव’’न्ति पटिक्खित्तं.

सीलब्बतपरामासपञ्हेपि सीलब्बतपरामासपरियुट्ठानन्ति वोहारं न पस्सति, तस्मा पटिक्खिपति. परियुट्ठानमेवस्स पहीनन्ति लद्धि.

३६९. मग्गो भावितोति पञ्हे तस्मिं खणे भावेति, न भावितो. तस्मा पटिक्खिपति. अमग्गेनातिआदिअनुयोगे पठममग्गेनेव पहीनभावं सन्धाय पटिक्खिपति. यदि हि अमग्गेन पहीयेथ, गोत्रभुपुग्गलादीनम्पि पहीयेथाति आपज्जनतो. उप्पज्जिस्सतीति पुच्छा परवादिस्स, विस्सज्जनं सकवादिस्स. सेसं सब्बत्थ उत्तानत्थमेवाति.

अट्ठमककथावण्णना.