३. विमुत्तिकथावण्णना

३६३. इदानि विमुत्तिकथा नाम होति. तत्थ येसं ‘‘वीतरागचित्तानं विमुत्तिपयोजनं नाम नत्थि. यथा पन मलीनं वत्थं धोवियमानं मला विमुच्चति, एवं सरागं चित्तं रागतो विमुच्चती’’ति लद्धि, सेय्यथापि एतरहि अन्धकानं; ते सन्धाय सरागन्ति पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा इतरस्स. ततो रागसहगतन्तिआदिना नयेन पुट्ठो मग्गक्खणे चित्तं विमुच्चति नाम. तदा च एवरूपं चित्तं नत्थीति पटिक्खिपति.

सफस्सन्तिआदिना नयेन पुट्ठोपि यथा फस्सो च चित्तञ्च उभो रागतो विमुच्चन्ति, एवं रागस्स विमुत्तिं अपस्समानो पटिक्खिपति. सदोसादीसुपि इमिनावुपायेन अत्थो वेदितब्बो.

विमुत्तिकथावण्णना.