११. असञ्ञकथावण्णना

३८१. इदानि असञ्ञकथा नाम होति. तत्थ येसं ‘‘सङ्खारपच्चया विञ्ञाण’’न्ति वचनतो विना विञ्ञाणेन पटिसन्धि नाम नत्थि. ‘‘सञ्ञुप्पादा च पन ते देवा तम्हा काया चवन्ती’’ति वचनतो असञ्ञसत्तानम्पि चुतिपटिसन्धिक्खणे सञ्ञा अत्थीति लद्धि, सेय्यथापि एतरहि अन्धकानं; ते सन्धाय पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा इतरस्स. ततो नं सकवादी ‘‘किं ते तं ठानं सञ्ञाभवो’’तिआदीहि चोदेतुं सञ्ञाभवो सञ्ञागतीतिआदिमाह. तं सब्बं ततो परञ्च पाळिनयेनेव वेदितब्बन्ति.

असञ्ञकथावण्णना.