१०. दसकनिद्देसवण्णना

२०९. दसकनिद्देसे – इधाति कामावचरभूमियं. कामावचरभूमियञ्हि सत्तक्खत्तुपरमादीनं कामावचरभूमियञ्ञेव निट्ठा होति. कामावचरत्तभावेनेव अरहत्तप्पत्ति च अनुपादिसेसनिब्बानप्पत्ति च होतीति अत्थो.

इध विहायाति इध कामावचरे अत्तभावे विहाय सुद्धावासत्तभावे ठितानं निट्ठा होतीति अत्थो. अन्तरापरिनिब्बायिआदयो हि इध अनागामिफलं पत्वा इतो चुता सुद्धावासेसु उप्पज्जित्वा तेन अत्तभावेन अरहत्तञ्चेव अनुपादिसेसनिब्बानधातुञ्च पापुणन्ति. तेन वुत्तं – ‘‘इमेसं पञ्चन्नं इध विहाय निट्ठा’’ति.

दसकनिद्देसवण्णना.

निगमनकथा

एत्तावता च –

यं वे पुग्गलपञ्ञत्तिं, लोके अप्पटिपुग्गलो;

नातिसङ्खेपतो सत्था, देसेसि तिदसालये.

तस्सा अट्ठकथञ्चेव, दीपभासाय सङ्खतं;

आगमट्ठकथायो च, ओगाहेत्वा असेसतो.

सुविभत्तो असंकिण्णो, यो यो अत्थो यहिं यहिं;

ततो ततो तं गहेत्वा, पहाय अतिवित्थारं.

विसुद्धिमग्गे यं वुत्तं, तं अनादाय सङ्खता;

नातिसङ्खेपवित्थार-नयेनट्ठकथा अयं.

तं एतं सत्तमत्तेहि, भाणवारेहि तन्तिया;

चिरट्ठितत्थं धम्मस्स, सङ्खरोन्तेन यं मया.

सम्पत्तं कुसलं तेन, सद्धम्मं सुखुमं सिवं;

ओलोकेन्तु विसुद्धेन, पाणयो धम्मचक्खुनाति.

पुग्गलपञ्ञत्ति-अट्ठकथा निट्ठिता.

नमो तस्स भगवतो अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स