१०. मधुरासुत्तवण्णना

२२०. दसमे पञ्चिमे, भिक्खवे, आदीनवा मधुरायन्ति एकं समयं भगवा भिक्खुसङ्घपरिवुतो चारिकं चरमानो मधुरानगरं सम्पापुणित्वा अन्तोनगरं पविसितुं आरभि. अथेका मिच्छादिट्ठिका यक्खिनी अचेला हुत्वा द्वे हत्थे पसारेत्वा जिव्हं निल्लालेत्वा दसबलस्स पुरतो अट्ठासि. सत्था अन्तोनगरं अप्पविसित्वा ततोव निक्खमित्वा विहारं अगमासि. महाजनो खादनीयभोजनीयञ्चेव सक्कारसम्मानञ्च आदाय विहारं गन्त्वा बुद्धप्पमुखस्स भिक्खुसङ्घस्स दानं अदासि. सत्था तस्स नगरस्स निग्गण्हनत्थाय इमं सुत्तं आरभि. तत्थ विसमाति न समतला. बहुरजाति वातपहरणकाले उद्धतेन रजक्खन्धेन परियोनद्धा विय होति. सेसं सब्बत्थ उत्तानमेवाति.

अक्कोसकवग्गो दुतियो.