१. किमिलसुत्तवण्णना
२०१. पञ्चमस्स पठमे किमिलायन्ति एवंनामके नगरे. निचुलवनेति मुचलिन्दवने. एतदवोचाति अयं किर थेरो तस्मिंयेव नगरे सेट्ठिपुत्तो सत्थु सन्तिके पब्बजित्वा पुब्बेनिवासञाणं पटिलभि. सो अत्तना निवुत्थं खन्धसन्तानं अनुस्सरन्तो कस्सपदसबलस्स सासनोसक्कनकाले पब्बजित्वा चतूसु परिसासु सासने अगारवं करोन्तीसु निस्सेणिं बन्धित्वा पब्बतं आरुय्ह तत्थ समणधम्मं कत्वा अत्तनो निवुत्थभावं अद्दस. सो ‘‘सत्थारं उपसङ्कमित्वा तं कारणं पुच्छिस्सामी’’ति एतं ‘‘को नु खो, भन्ते’’तिआदिवचनं अवोच.
सत्थरि अगारवा विहरन्ति अप्पतिस्साति सत्थरि गारवञ्चेव जेट्ठकभावञ्च अनुपट्ठपेत्वा विहरन्ति. सेसेसुपि एसेव नयो. तत्थ चेतियङ्गणादीसु छत्तं धारेत्वा उपाहना आरुय्ह विचरन्तो नानप्पकारञ्च निरत्थककथं कथेन्तो सत्थरि अगारवो विहरति नाम. धम्मस्सवनग्गे पन निसीदित्वा निद्दायन्तो चेव नानप्पकारञ्च निरत्थककथं कथेन्तो धम्मे अगारवो विहरति नाम. सङ्घमज्झे बाहाविक्खेपकं नानत्तकथं कथेन्तो थेरनवमज्झिमेसु च चित्तीकारं अकरोन्तो सङ्घे अगारवो विहरति नाम. सिक्खं अपरिपूरेन्तो सिक्खाय अगारवो विहरति नाम. अञ्ञमञ्ञं कलहभण्डनादीनि करोन्तो अञ्ञमञ्ञं अगारवो विहरति नाम. दुतियं उत्तानत्थमेव.