७. असप्पुरिसदानसुत्तवण्णना

१४७. सत्तमे असक्कच्चं देतीति न सक्करित्वा सुचिं कत्वा देति. अचित्तीकत्वा देतीति अचित्तीकारेन अगारववसेन देति. अपविद्धं देतीति न निरन्तरं देति, अथ वा छड्डेतुकामो विय देति. अनागमनदिट्ठिको देतीति कतस्स नाम फलं आगमिस्सतीति न एवं आगमनदिट्ठिं न उप्पादेत्वा देति.

सुक्कपक्खे चित्तीकत्वा देतीति देय्यधम्मे च दक्खिणेय्येसु च चित्तीकारं उपट्ठपेत्वा देति. तत्थ देय्यधम्मं पणीतं ओजवन्तं कत्वा देन्तो देय्यधम्मे चित्तीकारं उपट्ठपेति नाम. पुग्गलं विचिनित्वा देन्तो दक्खिणेय्येसु चित्तीकारं उपट्ठपेति नाम. सहत्था देतीति आणत्तिया परहत्थेन अदत्वा ‘‘अनमतग्गे संसारे विचरन्तेन मे हत्थपादानं अलद्धकालस्स पमाणं नाम नत्थि, वट्टमोक्खं भवनिस्सरणं करिस्सामी’’ति सहत्थेनेव देति. आगमनदिट्ठिकोति ‘‘अनागतभवस्स पच्चयो भविस्सती’’ति कम्मञ्च विपाकञ्च सद्दहित्वा देतीति.