४. तिकण्डकीसुत्तवण्णना

१४४. चतुत्थे अप्पटिकूलेति अप्पटिकूलारम्मणे. पटिकूलसञ्ञीति पटिकूलन्ति एवंसञ्ञी. एस नयो सब्बत्थ. कथं पनायं एवं विहरतीति? इट्ठस्मिं वत्थुस्मिं पन असुभाय वा फरति, अनिच्चतो वा उपसंहरति. एवं ताव अप्पटिकूले पटिकूलसञ्ञी विहरति. अनिट्ठस्मिं वत्थुस्मिं मेत्ताय वा फरति, धातुतो वा उपसंहरति. एवं पटिकूले अप्पटिकूलसञ्ञी विहरति. उभयस्मिं पन पुरिमनयस्स च पच्छिमनयस्स च वसेन ततियचतुत्थवारा वुत्ता, छळङ्गुपेक्खावसेन पञ्चमो. छळङ्गुपेक्खा चेसा खीणासवस्स उपेक्खासदिसा, न पन खीणासवुपेक्खा. तत्थ उपेक्खको विहरेय्याति मज्झत्तभावे ठितो विहरेय्य. क्वचनीति किस्मिञ्चि आरम्मणे. कत्थचीति किस्मिञ्चि पदेसे. किञ्चनति कोचि अप्पमत्तकोपि. इति इमस्मिं सुत्ते पञ्चसु ठानेसु विपस्सनाव कथिता. तं आरद्धविपस्सको भिक्खु कातुं सक्कोति, ञाणवा पञ्ञुत्तरो बहुस्सुतसमणोपि कातुं सक्कोति. सोतापन्नसकदागामिअनागामिनो कातुं सक्कोन्तियेव, खीणासवे वत्तब्बमेव नत्थीति. पञ्चमं उत्तानमेव.