१०. सोतसुत्तवण्णना
१४०. दसमे दुरुत्तानन्ति न सुट्ठु वुत्तानं दोसवसेन पवत्तितानं फरुसवचनानं. दुरागतानन्ति दुक्खुप्पादनाकारेन सोतद्वारं आगतानं. वचनपथानन्ति वचनानं. दुक्खानन्ति दुक्खमानं. तिब्बानन्ति बहलानं तापनसभावानं वा. खरानन्ति फरुसानं. कटुकानन्ति तिखिणानं. असातानन्ति अमधुरानं. अमनापानन्ति मनं अप्पायितुं वड्ढेतुं असमत्थानं. पाणहरानन्ति जीवितहरानं. या सा दिसाति सब्बसङ्खारसमथादिवसेन दिस्सति अपदिस्सतीति निब्बानं दिसाति वेदितब्बं. यस्मा पन तं आगम्म सब्बे सङ्खारा समथं गच्छन्ति, तस्मा सब्बसङ्खारसमथोति वुत्तं. सेसं सब्बत्थ उत्तानमेव. इमस्मिं पन सुत्ते सीलसमाधिपञ्ञा मिस्सिका कथिताति.
राजवग्गो चतुत्थो.