२. पच्छासमणसुत्तवण्णना

११२. दुतिये पत्तपरियापन्नं न गण्हातीति उपज्झाये निवत्तित्वा ठिते अत्तनो तुच्छपत्तं दत्वा तस्स पत्तं न गण्हाति, ततो वा दीयमानं न गण्हाति. न निवारेतीति इदं वचनं आपत्तिवीतिक्कमवचनं नामाति न जानाति. ञत्वा वापि, ‘‘भन्ते, एवरूपं नाम वत्तुं न वट्टती’’ति न निवारेति. कथं ओपातेतीति तस्स कथं भिन्दित्वा अत्तनो कथं पवेसेति. जळोति जडो. एळमूगोति पग्घरितखेळमुखो. ततियं उत्तानमेव.