७. पठमअनागतभयसुत्तवण्णना

७७. सत्तमे आरञ्ञकेनाति अरञ्ञवासिना. अप्पत्तस्साति असम्पत्तस्स झानविपस्सनामग्गफलप्पभेदस्स विसेसस्स पत्तिया. सेसपदेसुपि एसेव नयो. सो ममस्स अन्तरायोति सो मम जीवितन्तरायो च ब्रह्मचरियन्तरायो च, पुथुज्जनकालकिरियं करोन्तस्स सग्गन्तरायो च मग्गन्तरायो च भवेय्य. हन्दाति ववस्सग्गत्थे निपातो. वीरियं आरभामीति दुविधम्पि वीरियं करोमि. सत्थकाति सत्थं विय सन्धिबन्धनच्छेदकवाता. वाळेहीति कक्खळेहि. माणवेहीति चोरेहि. कतकम्मेहि वा अकतकम्मेहि वाति एत्थ चोरिकं कत्वा निक्खन्ता कतकम्मा नाम, चोरिकं कातुं गच्छन्ता अकतकम्मा नाम. तत्थ कतकम्मा कम्मस्स निप्फन्नत्ता सत्तानं गललोहितं गहेत्वा देवतानं बलिं करोन्ति, अकतकम्मा ‘‘एवं नो कम्मं निप्फज्जिस्सती’’ति पठमतरं करोन्ति. इदं सन्धाय ते मं जीविता वोरोपेय्युन्ति वुत्तं. वाळा अमनुस्साति कक्खळा दुट्ठा यक्खादयो अमनुस्सा.