४. सीहसेनापतिसुत्तवण्णना

३४. चतुत्थे सन्दिट्ठिकन्ति सामं पस्सितब्बकं. दायकोति दानसूरो. न सो सद्धामत्तकेनेव तिट्ठति, परिच्चजितुम्पि सक्कोतीति अत्थो. दानपतीति यं दानं देति, तस्स पति हुत्वा देति, न दासो, न सहायो. यो हि अत्तना मधुरं भुञ्जति, परेसं अमधुरं देति, सो दानसङ्खातस्स देय्यधम्मस्स दासो हुत्वा देति. यो यं अत्तना भुञ्जति, तदेव देति, सो सहायो हुत्वा देति. यो पन अत्तना येन केनचि यापेति, परेसं मधुरं देति, सो पति जेट्ठको सामी हुत्वा देति. तादिसं सन्धाय वुत्तं – ‘‘दानपती’’ति.

अमङ्कुभूतोति न नित्तेजभूतो. विसारदोति ञाणसोमनस्सप्पत्तो. सहब्यतं गताति सहभावं एकीभावं गता. कतावकासाति येन कम्मेन तत्थ अवकासो होति, तस्स कतत्ता कतावकासा. तं पन यस्मा कुसलमेव होति, तस्मा कतकुसलाति वुत्तं. मोदरेति मोदन्ति पमोदन्ति. असितस्साति अनिस्सितस्स तथागतस्स. तादिनोति तादिलक्खणं पत्तस्स.