१०. नागितसुत्तवण्णना

३०. दसमे उद्धं उग्गतत्ता उच्चो, रासिभावेन च महा सद्दो एतेसन्ति उच्चासद्दमहासद्दा. तेसु हि उग्गतुग्गतेसु खत्तियमहासाल-ब्राह्मणमहासालादीसु महासक्कारं गहेत्वा आगतेसु ‘‘असुकस्स ओकासं देथ, असुकस्स ओकासं देथा’’ति वुत्ते ‘‘मयं पठमतरं आगता, मय्हं पठमतरं आगता, नत्थि ओकासो’’ति एवं अञ्ञमञ्ञं कथेन्तानं सद्दो उच्चो चेव महा च अहोसि. केवट्टा मञ्ञे मच्छविलोपेति केवट्टा विय मच्छविलोपे. तेसञ्हि मच्छपच्छिं गहेत्वा आगतानं विक्किणनट्ठाने ‘‘मय्हं देथ मय्हं देथा’’ति वदतो महाजनस्स एवरूपो सद्दो होति. मीळ्हसुखन्ति असुचिसुखं. मिद्धसुखन्ति निद्दासुखं. लाभसक्कारसिलोकसुखन्ति लाभसक्कारञ्चेव वण्णभणनञ्च निस्साय उप्पन्नसुखं.

तंनिन्नाव गमिस्सन्तीति तं तदेव भगवतो गतट्ठानं गमिस्सन्ति, अनुबन्धिस्सन्तियेवाति वुत्तं होति. तथा हि, भन्ते, भगवतो सीलपञ्ञाणन्ति यस्मा तथाविधं तुम्हाकं सीलञ्च ञाणञ्चाति अत्थो. मा च मया यसोति मया सद्धिं यसोपि मा समागच्छतु. पियानन्ति पियजनानं. एसो तस्स निस्सन्दोति एसा पियभावस्स निप्फत्ति. असुभनिमित्तानुयोगन्ति असुभकम्मट्ठानानुयोगं. सुभनिमित्तेति रागट्ठानिये इट्ठारम्मणे. एसो तस्स निस्सन्दोति एसा तस्स असुभनिमित्तानुयोगस्स निप्फत्ति. एवमिमस्मिं सुत्ते इमेसु पञ्चसु ठानेसु विपस्सनाव कथिताति.

पञ्चङ्गिकवग्गो ततियो.