१०. मोनेय्यसुत्तवण्णना

१२३. दसमे मोनेय्यानीति मुनिभावा. कायमोनेय्यन्ति कायद्वारे मुनिभावो साधुभावो पण्डितभावो. सेसद्वयेपि एसेव नयो. इदं वुच्चति, भिक्खवे, कायमोनेय्यन्ति इदं तिविधकायदुच्चरितप्पहानं कायमोनेय्यं नाम. अपिच तिविधं कायसुचरितम्पि कायमोनेय्यं, तथा कायारम्मणं ञाणं कायमोनेय्यं, कायपरिञ्ञा कायमोनेय्यं, परिञ्ञासहगतो मग्गो कायमोनेय्यं, काये छन्दरागस्स पहानं कायमोनेय्यं, कायसङ्खारनिरोधो चतुत्थज्झानसमापत्ति कायमोनेय्यं. वचीमोनेय्येपि एसेव नयो.

अयं पनेत्थ विसेसो – यथा इध चतुत्थज्झानसमापत्ति, एवं तत्थ वचीसङ्खारनिरोधो दुतियज्झानसमापत्ति वचीमोनेय्यन्ति वेदितब्बा. मनोमोनेय्यम्पि इमिनाव नयेन अत्थं ञत्वा चित्तसङ्खारनिरोधो सञ्ञावेदयितनिरोधसमापत्ति मनोमोनेय्यन्ति वेदितब्बा. कायमुनिन्ति कायद्वारे मुनिं उत्तमं परिसुद्धं, कायेन वा मुनिं. सेसद्वयेपि एसेव नयो. सब्बप्पहायिनन्ति खीणासवं. खीणासवो हि सब्बप्पहायी नामाति.

आपायिकवग्गो दुतियो.