५. रुण्णसुत्तवण्णना

१०८. पञ्चमं अत्थुप्पत्तिया निक्खित्तं. कतराय अत्थुप्पत्तिया? छब्बग्गियानं अनाचारे. ते किर गायन्ता नच्चन्ता हसन्ता विचरिंसु. भिक्खू दसबलस्स आरोचयिंसु. सत्था ते पक्कोसापेत्वा तेसं ओवादत्थाय इदं सुत्तं आरभि. तत्थ रुण्णन्ति रोदितं. उम्मत्तकन्ति उम्मत्तककिरिया. कोमारकन्ति कुमारकेहि कत्तब्बकिच्चं. दन्तविदंसकहसितन्ति दन्ते दस्सेत्वा पाणिं पहरन्तानं महासद्देन हसितं. सेतुघातो गीतेति गीते वो पच्चयघातो होतु, सहेतुकं गीतं पजहथाति दीपेति. नच्चेपि एसेव नयो. अलन्ति युत्तं. धम्मप्पमोदितानं सतन्ति एत्थ धम्मो वुच्चति कारणं, केनचिदेव कारणेन पमुदितानं सन्तानं. सितं सितमत्तायाति तस्मिं सितकारणे सति यं सितं करोथ, तं वो सितमत्ताय अग्गदन्ते दस्सेत्वा पहट्ठाकारमत्तदस्सनाययेव युत्तन्ति वुत्तं होति.