१०. दुतियनिदानसुत्तवण्णना

११३. दसमे कम्मानन्ति वट्टगामिकम्मानमेव. छन्दरागट्ठानियेति छन्दरागस्स कारणभूते. आरब्भाति आगम्म सन्धाय पटिच्च. छन्दोति तण्हाछन्दो. यो चेतसो सारागोति यो चित्तस्स रागो रज्जना रज्जितत्तं, एतमहं संयोजनं वदामि, बन्धनं वदामीति अत्थो. सुक्कपक्खे कम्मानन्ति विवट्टगामिकम्मानं. तदभिनिवत्तेतीति तं अभिनिवत्तेति. यदा वा तेन विपाको ञातो होति विदितो, तदा ते चेव धम्मे तञ्च विपाकं अभिनिवत्तेति. इमिना च पदेन विपस्सना कथिता, तदभिनिवत्तेत्वाति इमिना मग्गो. चेतसा अभिनिविज्झित्वाति इमिना च मग्गोव. पञ्ञाय अतिविज्झ पस्सतीति सह विपस्सनाय मग्गपञ्ञाय निब्बिज्झित्वा पस्सति. एवं सब्बत्थ अत्थो वेदितब्बो. इमस्मिं पन सुत्ते वट्टविवट्टं कथितन्ति.

सम्बोधवग्गो पठमो.