६. सक्कसुत्तवण्णना

४६. छट्ठे सोकसभयेति सोकेन सभये. सोकभयेति वा पाठो, अयमेवत्थो. दुतियपदेपि एसेव नयो. येन केनचि कम्मट्ठानेनाति कसिवणिज्जादिकम्मेसु येन केनचि कम्मेन. अनापज्ज अकुसलन्ति किञ्चि अकुसलं अनापज्जित्वा. निब्बिसेय्याति उप्पादेय्य आचिनेय्य. दक्खोति छेको. उट्ठानसम्पन्नोति उट्ठानवीरियेन समन्नागतो. अलं वचनायाति युत्तो वचनाय. एकन्तसुखप्पटिसंवेदी विहरेय्याति एकन्तमेव कायिकचेतसिकसुखं ञाणेन पटिसंवेदेन्तो विहरेय्य. अनिच्चाति हुत्वा अभावतो. तुच्छाति साररहिता. मुसाति निच्चसुभसुखा विय खायमानापि तथा न होन्तीति मुसा. मोसधम्माति नस्सनसभावा. तस्मा ते पटिच्च दुक्खं उप्पज्जतीति सन्दस्सेति. इध पन वोति एत्थ वो ति निपातमत्तं. अपण्णकं वा सोतापन्नोति अविराधितं एकंसेन सोतापन्नो वा होति. सोपि झानं निब्बत्तेति, ब्रह्मलोकं वा गन्त्वा छसु वा कामसग्गेसु एकन्तसुखप्पटिसंवेदी हुत्वा विहरेय्य. इमस्मिं सुत्ते सत्था अट्ठङ्गुपोसथस्स गुणं कथेसि.