२. दुकं

६४१. न हेतू, सहेतुका, हेतुसम्पयुत्ता, न वत्तब्बा ‘‘हेतू चेव सहेतुका चा’’ति, सहेतुका चेव न च हेतू, न वत्तब्बा ‘‘हेतू चेव हेतुसम्पयुत्ता चा’’ति, हेतुसम्पयुत्ता चेव न च हेतू, न हेतू सहेतुका.

सप्पच्चया, सङ्खता, अनिदस्सना, अप्पटिघा, अरूपा, सिया लोकिया, सिया लोकुत्तरा, केनचि विञ्ञेय्या, केनचि न विञ्ञेय्या.

नो आसवा, सिया सासवा, सिया अनासवा, आसवविप्पयुत्ता, न वत्तब्बा ‘‘आसवा चेव सासवा चा’’ति, सिया सासवा चेव नो च आसवा, सिया न वत्तब्बा ‘‘सासवा चेव नो च आसवा’’ति. न वत्तब्बा ‘‘आसवा चेव आसवसम्पयुत्ता चाति’’पि, आसवसम्पयुत्ता चेव नो च आसवातिपि. सिया आसवविप्पयुत्ता सासवा, सिया आसवविप्पयुत्ता अनासवा.

नो संयोजना…पे… नो गन्था…पे… नो ओघा…पे… नो योगा…पे… नो नीवरणा…पे… नो परामासा…पे… सारम्मणा, नो चित्ता, चेतसिका, चित्तसम्पयुत्ता, चित्तसंसट्ठा, चित्तसमुट्ठाना, चित्तसहभुनो, चित्तानुपरिवत्तिनो, चित्तसंसट्ठसमुट्ठाना, चित्तसंसट्ठसमुट्ठानसहभुनो, चित्तसंसट्ठसमुट्ठानानुपरिवत्तिनो, बाहिरा, नो उपादा, सिया उपादिन्ना, सिया अनुपादिन्ना.

नो उपादाना…पे… नो किलेसा…पे… न दस्सनेन पहातब्बा, न भावनाय पहातब्बा, न दस्सनेन पहातब्बहेतुका, न भावनाय पहातब्बहेतुका. पठमं झानं – एत्थुप्पन्नं वितक्कं ठपेत्वा सवितक्कं, तीणि झानानि अवितक्का. पठमं झानं – एत्थुप्पन्नं विचारं ठपेत्वा सविचारं, तीणि झानानि अविचारा. द्वे झानानि – एत्थुप्पन्नं पीतिं ठपेत्वा सप्पीतिका, द्वे झानानि अप्पीतिका. द्वे झानानि – एत्थुप्पन्नं पीतिं ठपेत्वा पीतिसहगता, द्वे झानानि न पीतिसहगता. तीणि झानानि – एत्थुप्पन्नं सुखं ठपेत्वा सुखसहगता, चतुत्थं झानं न सुखसहगतं. चतुत्थं झानं – एत्थुप्पन्नं उपेक्खं ठपेत्वा उपेक्खासहगतं, तीणि झानानि उपेक्खासहगता, न कामावचरा, सिया रूपावचरा, सिया न रूपावचरा, तीणि झानानि न अरूपावचरा, चतुत्थं झानं सिया अरूपावचरं, सिया न अरूपावचरं, सिया परियापन्ना, सिया अपरियापन्ना, सिया निय्यानिका, सिया अनिय्यानिका, सिया नियता, सिया अनियता, सिया सउत्तरा, सिया अनुत्तरा, अरणाति.

पञ्हापुच्छकं.

झानविभङ्गो निट्ठितो.