२. सुत्ताहरणकथा

२८१. अनागामिमग्गेन सक्कायदिट्ठिं विचिकिच्छं सीलब्बतपरामासं जहतीति? आमन्ता. ननु तिण्णं संयोजनानं पहाना सोतापत्तिफलं वुत्तं भगवताति? आमन्ता. हञ्चि तिण्णं संयोजनानं पहाना सोतापत्तिफलं वुत्तं भगवता, नो च वत रे वत्तब्बे – ‘‘अनागामिमग्गेन सक्कायदिट्ठिं विचिकिच्छं सीलब्बतपरामासं जहती’’ति. अनागामिमग्गेन ओळारिकं कामरागं ओळारिकं ब्यापादं जहतीति? न हेवं वत्तब्बे…पे….

अनागामिमग्गेन ओळारिकं कामरागं ओळारिकं ब्यापादं जहतीति? आमन्ता. ननु कामरागब्यापादानं तनुभावा सकदागामिफलं वुत्तं भगवताति? आमन्ता. हञ्चि कामरागब्यापादानं तनुभावा सकदागामिफलं वुत्तं भगवता, नो च वत रे वत्तब्बे – ‘‘अनागामिमग्गेन ओळारिकं कामरागं ओळारिकं ब्यापादं जहती’’ति.

पुथुज्जनो कामेसु वीतरागो सह धम्माभिसमया अनागामिफले सण्ठातीति? आमन्ता. ये केचि धम्मं अभिसमेन्ति, सब्बे ते सह धम्माभिसमया अनागामिफले सण्ठहन्तीति? न हेवं वत्तब्बे…पे….

न वत्तब्बं – ‘‘जहति पुथुज्जनो कामरागब्यापाद’’न्ति? आमन्ता. ननु वुत्तं भगवता –

‘‘अहेसुं ते [अहिंसका (अ. नि. ६.५४)] अतीतंसे, छ सत्थारो यसस्सिनो;

निरामगन्धा करुणेधिमुत्ता [करुणाधिमुत्ता (सी. क.)], कामसंयोजनातिगा.

‘‘कामरागं विराजेत्वा, ब्रह्मलोकूपगा अहु;

अहेसुं सावका तेसं, अनेकानि सतानिपि.

‘‘निरामगन्धा करुणेधिमुत्ता, कामसंयोजनातिगा;

कामरागं विराजेत्वा, ब्रह्मलोकूपगा अहू’’ति [अ. नि. ६.५४].

अत्थेव सुत्तन्तोति? आमन्ता. तेन हि जहति पुथुज्जनो कामरागब्यापादन्ति.

जहति पुथुज्जनो कामरागब्यापादन्ति? आमन्ता. ननु वुत्तं भगवता – ‘‘सो हि नाम, भिक्खवे, सुनेत्तो सत्था एवं दीघायुको समानो एवं चिरट्ठितिको अपरिमुत्तो अहोसि जातिया जराय मरणेन सोकेहि परिदेवेहि दुक्खेहि दोमनस्सेहि उपायासेहि अपरिमुत्तो दुक्खस्माति वदामि. तं किस्स हेतु? चतुन्नं धम्मानं अननुबोधा अप्पटिवेधा. कतमेसं चतुन्नं? अरियस्स सीलस्स अननुबोधा अप्पटिवेधा, अरियस्स समाधिस्स, अरियाय पञ्ञाय, अरियाय विमुत्तिया अननुबोधा अप्पटिवेधा. तयिदं, भिक्खवे, अरियं सीलं अनुबुद्धं पटिविद्धं, अरियो समाधि अनुबुद्धो पटिविद्धो, अरिया पञ्ञा अनुबुद्धा पटिविद्धा, अरिया विमुत्ति अनुबुद्धा पटिविद्धा, उच्छिन्ना भवतण्हा, खीणा भवनेत्ति, नत्थि दानि पुनब्भवोति.

‘‘सीलं समाधि पञ्ञा च, विमुत्ति च अनुत्तरा;

अनुबुद्धा इमे धम्मा, गोतमेन यसस्सिना.

‘‘इति बुद्धो अभिञ्ञाय, धम्ममक्खासि भिक्खुनं;

दुक्खस्सन्तकरो सत्था, चक्खुमा परिनिब्बुतो’’ति [अ. नि. ७.६६].

अत्थेव सुत्तन्तोति? आमन्ता. तेन हि न वत्तब्बं – ‘‘जहति पुथुज्जनो कामरागब्यापाद’’न्ति.

जहतिकथा निट्ठिता.