१७. सत्तरसमवग्गो

(१७४) ९. न वत्तब्बं सङ्घस्सदिन्नं महप्फलन्तिकथा

७९७. न वत्तब्बं – ‘‘सङ्घस्स दिन्नं महप्फल’’न्ति? आमन्ता. ननु सङ्घो आहुनेय्यो पाहुनेय्यो दक्खिणेय्यो अञ्जलिकरणीयो अनुत्तरं पुञ्ञक्खेत्तं लोकस्साति? आमन्ता. हञ्चि सङ्घो आहुनेय्यो…पे… अनुत्तरं पुञ्ञक्खेत्तं लोकस्स, तेन वत रे वत्तब्बे – ‘‘सङ्घस्स दिन्नं महप्फल’’न्ति.

न वत्तब्बं – ‘‘सङ्घस्स दिन्नं महप्फल’’न्ति? आमन्ता. ननु चत्तारो पुरिसयुगा अट्ठ पुरिसपुग्गला दक्खिणेय्या वुत्ता भगवताति? आमन्ता. हञ्चि चत्तारो पुरिसयुगा अट्ठ पुरिसपुग्गला दक्खिणेय्या वुत्ता भगवता, तेन वत रे वत्तब्बे – ‘‘सङ्घस्स दिन्नं महप्फल’’न्ति.

७९८. न वत्तब्बं – ‘‘सङ्घस्स दिन्नं महप्फल’’न्ति? आमन्ता. ननु वुत्तं भगवता – ‘‘सङ्घे, गोतमि, देहि, सङ्घे ते दिन्ने अहञ्चेव पूजितो भविस्सामि सङ्घो चा’’ति [म. नि. ३.३७६]. अत्थेव सुत्तन्तोति? आमन्ता. तेन हि सङ्घस्स दिन्नं महप्फलन्ति.

न वत्तब्बं – ‘‘सङ्घस्स दिन्नं महप्फल’’न्ति? आमन्ता. ननु सक्को देवानमिन्दो भगवन्तं एतदवोच –

‘‘यजमानानं मनुस्सानं, पुञ्ञपेक्खान पाणिनं;

करोतं ओपधिकं पुञ्ञं, कत्थ दिन्नं महप्फलन्ति.

‘‘चत्तारो च पटिपन्ना, चत्तारो च फले ठिता;

एस सङ्घो उजुभूतो, पञ्ञासीलसमाहितो.

‘‘यजमानानं मनुस्सानं, पुञ्ञपेक्खान पाणिनं;

करोतं ओपधिकं पुञ्ञं, सङ्घे दिन्नं महप्फल’’न्ति [सं. नि. १.२६२; वि. व. ६४२, ७५१].

‘‘एसो हि सङ्घो विपुलो महग्गतो,

एसप्पमेय्यो उदधीव सागरो;

एते हि सेट्ठा नरवीरसावका [नरसीहसावका (क.)],

पभङ्करा धम्ममुदीरयन्ति.

‘‘तेसं सुदिन्नं सुहुतं सुयिट्ठं,

ये सङ्घमुद्दिस्स ददन्ति दानं;

सा दक्खिणा सङ्घगता पतिट्ठिता,

महप्फला लोकविदून वण्णिता.

‘‘एतादिसं यञ्ञमनुस्सरन्ता,

ये वेदजाता विचरन्ति [विहरन्ति (सी. क.)] लोके;

विनेय्य मच्छेरमलं समूलं,

अनिन्दिता सग्गमुपेन्ति ठान’’न्ति [वि. व. ६४५, ७५४].

अत्थेव सुत्तन्तोति? आमन्ता. तेन हि सङ्घस्स दिन्नं महप्फलन्ति.

न वत्तब्बं सङ्घस्स दिन्नं महप्फलन्तिकथा निट्ठिता.