३. ततियवग्गो
(२७) ७. दिब्बचक्खुकथा
३७३. मंसचक्खुं धम्मुपत्थद्धं दिब्बचक्खुं होतीति? आमन्ता. मंसचक्खुं दिब्बचक्खुं, दिब्बचक्खुं मंसचक्खुन्ति? न हेवं वत्तब्बे…पे….
मंसचक्खुं धम्मुपत्थद्धं दिब्बचक्खुं होतीति? आमन्ता. यादिसं मंसचक्खुं तादिसं दिब्बचक्खुं, यादिसं दिब्बचक्खुं तादिसं मंसचक्खुन्ति? न हेवं वत्तब्बे…पे….
मंसचक्खुं धम्मुपत्थद्धं दिब्बचक्खुं होतीति? आमन्ता. तञ्ञेव मंसचक्खुं तं दिब्बचक्खुं, तं दिब्बचक्खुं तं मंसचक्खुन्ति? न हेवं वत्तब्बे…पे….
मंसचक्खुं धम्मुपत्थद्धं दिब्बचक्खुं होतीति? आमन्ता. यादिसो मंसचक्खुस्स विसयो आनुभावो गोचरो तादिसो दिब्बस्स चक्खुस्स विसयो आनुभावो गोचरोति? न हेवं वत्तब्बे…पे….
मंसचक्खुं धम्मुपत्थद्धं दिब्बचक्खुं होतीति? आमन्ता. उपादिण्णं [उपादिन्नं (स्या. कं.)] हुत्वा अनुपादिण्णं होतीति? न हेवं वत्तब्बे…पे….
उपादिण्णं हुत्वा अनुपादिण्णं होतीति? आमन्ता. कामावचरं हुत्वा रूपावचरं होतीति? न हेवं वत्तब्बे…पे….
कामावचरं हुत्वा रूपावचरं होतीति? आमन्ता. रूपावचरं हुत्वा अरूपावचरं होतीति? न हेवं वत्तब्बे…पे….
रूपावचरं हुत्वा अरूपावचरं होतीति? आमन्ता. परियापन्नं हुत्वा अपरियापन्नं होतीति? न हेवं वत्तब्बे…पे….
३७४. मंसचक्खुं धम्मुपत्थद्धं दिब्बचक्खुं होतीति? आमन्ता. दिब्बचक्खुं धम्मुपत्थद्धं मंसचक्खुं होतीति? न हेवं वत्तब्बे…पे….
मंसचक्खुं धम्मुपत्थद्धं दिब्बचक्खुं होतीति? आमन्ता. दिब्बचक्खुं धम्मुपत्थद्धं पञ्ञाचक्खुं होतीति? न हेवं वत्तब्बे…पे….
मंसचक्खुं धम्मुपत्थद्धं दिब्बचक्खुं होतीति? आमन्ता. दिब्बचक्खुं धम्मुपत्थद्धं मंसचक्खुं होतीति? न हेवं वत्तब्बे…पे….
मंसचक्खुं धम्मुपत्थद्धं दिब्बचक्खुं होतीति? आमन्ता. द्वेव चक्खूनीति? न हेवं वत्तब्बे…पे… द्वेव चक्खूनीति? आमन्ता. ननु तीणि चक्खूनि वुत्तानि भगवता – मंसचक्खुं, दिब्बचक्खुं, पञ्ञाचक्खुन्ति? आमन्ता. हञ्चि तीणि चक्खूनि वुत्तानि भगवता – मंसचक्खुं, दिब्बचक्खुं, पञ्ञाचक्खुं, नो च वत रे वत्तब्बे – ‘‘द्वेव चक्खूनी’’ति.
द्वेव चक्खूनीति? आमन्ता. ननु वुत्तं भगवता – ‘‘तीणिमानि, भिक्खवे, चक्खूनि! कतमानि तीणि? मंसचक्खुं, दिब्बचक्खुं, पञ्ञाचक्खुन्ति – इमानि खो, भिक्खवे, तीणि चक्खूनी’’ति.
‘‘मंसचक्खुं दिब्बचक्खुं, पञ्ञाचक्खुं अनुत्तरं;
एतानि तीणि चक्खूनि, अक्खासि पुरिसुत्तमो.
‘‘मंसचक्खुस्स उप्पादो, मग्गो दिब्बस्स चक्खुनो;
यदा च ञाणं उदपादि, पञ्ञाचक्खुं अनुत्तरं;
तस्स चक्खुस्स पटिलाभा, सब्बदुक्खा पमुच्चती’’ति [इतिवु. ६१ इतिवुत्तके].
अत्थेव सुत्तन्तोति? आमन्ता. तेन हि न वत्तब्बं – ‘‘द्वेव चक्खूनी’’ति.
दिब्बचक्खुकथा निट्ठिता.