ततियमग्गञाणकथावण्णना

८१४. सकिदेवाति एकवारंयेव. ‘‘इमं लोकं आगन्त्वा’’ति इमिना पञ्चसु सकदागामीसु चत्तारो वज्जेत्वा एकोव गहितो. एकच्चो इध सकदागामिफलं पत्वा इधेव लोके परिनिब्बाति, एकच्चो इध पत्वा देवलोके परिनिब्बाति, एकच्चो देवलोके पत्वा तत्थेव परिनिब्बाति, एकच्चो देवलोके पत्वा इधूपपज्जित्वा परिनिब्बाति. इमे चत्तारोपि इध न गहिता. यो पन इध पत्वा देवलोके यावतायुकं वसित्वा पुन इधूपपज्जित्वा परिनिब्बाति, अयं एकोव इध गहितोति वेदितब्बो.

कामरागब्यापादानं अनवसेसप्पहानायाति तेसंयेव सकदागामिमग्गेन तनुकतानं संयोजनानं निरवसेसप्पहानाय. पटिसन्धिवसेन कामभवस्स अनागमनतो अनागामी.

ततियञाणं निट्ठितं.