नमो तस्स भगवतो अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स
सूरस्सतीनीति
पठमो भागो
पणामगाथा
१. मुखम्हा भगवन्तस्स,
सुगन्धकमला सुभा;
सञ्जातं उत्तमं वाणिं,
वन्दामि वित्तमानसा.
२. समज्झिट्ठो रचिस्सामि,
दक्खेन राजमन्तिना;
नामेन सन्तेन,
नीतिं लोकहितावहं;
सालङ्कारं सोपदेसं,
नामेनाहं स्वरस्सतिं.
३. पेक्खन्त्विमं नीतिं सन्ता,
मञ्जूसरुक्खसन्निभं;
नानोपदेससंपुण्णं,
सदत्थकुसला सदा.
सूरस्सतीनीति
१. कतञ्ञुता च सच्चञ्च,
लोकसारा हि ते दुवे;
लोकापि तेहि तिट्ठन्ति,
रट्ठं अकंसु इस्सरं.
२. काकाच दुज्जना लोके,
मलीभूताव सब्बदा;
इट्ठं गुणं नासयन्ति,
ते वे लोकस्स वेरिनो.
मिगानं सिङ्गालो अन्तो,
पक्खीनं पन वायसो.
अकारणवेरी होन्ति,
मच्छानं धीवरा यथा;
गुणीनं सज्जनानञ्च,
दुज्जना निच्चवेरिनो.
३. सिरिं भोन्तो सुपोसेथ,
सिरि मूला हि सम्पदा;
सिरिय इध जोतन्ति,
सिरी सा सब्बसिद्धिका.
४. मुसा तमोकरा लोके,
सच्चं मीदितिकारकं;
मुसातमेन दुक्खन्ति,
सच्चाभाय सुखन्तिवे.
सुविजानं सिङ्गालानं,
सकुणानञ्च वस्सितं;
मनुस्सवस्सितं राज,
दुब्बिजानतरं ततो.
५. कप्पग्गिसदिसा इस्सा,
झापेति सब्बसम्पदं;
मुदिता कप्पमेघोव,
रोपेति सब्बसम्पदं.
६. यथा असन्थिरा थम्भा,
थुसरासिम्हि उस्सिता;
तथेव कपिचित्तानं,
कम्मन्ता चञ्चलङ्गता.
हलिद्दिरागं कपिचित्तं;
पुरिसं रागविरागिनं,
एदिसं तात मासेवि;
निम्मनुस्सम्पि चे सिया.
७. [क]
पुप्फचुम्बि चित्तपत्ती,
सकवण्णेन मज्जितो;
विक्कमी पुप्फतो पुप्फं,
नस्सागारं न सङ्गमो.
[ख]
किप्पिलिका दुब्बण्णापि,
समग्गाच परक्कमा;
मा होथ पुप्फचुम्बीव,
होथ वो पचिका यथा.
१. ये मरन्ति कीळन्ता ते,
स्वाना अञ्ञोञ्ञमोदिता;
दिस्वान छट्टितं भत्तं,
सीघवेरी विहिंसरे.
२. तथेकेपि जना दानि,
समग्गा ञ्ञोञ्ञमोदिता;
धनहेतु विहिंसन्ति,
धीरत्थु सीघवेरिका.
९. वसन्ते हेमन्ते गिम्हे;
नेव ताला विसेसिनो;
थिरचित्ता जना सन्ता;
सुखदुक्खेसु निच्चला.
१०. यथा पवट्टमानम्हि,
सुट्ठु तिट्ठति गेण्ठुके;
अप्पवट्टे भूम्यं सेति,
तथेव गेण्ठुको जनो.
११. अग्घापेतुं नसक्कोन्ति,
कालञ्हि कालिका जना;
वजिरादिञ्च सक्कोन्ति,
तेन कालो अनग्घिको.
१२. [क]
असनो हि दीघद्धानो,
सारसारो सुगन्धिको;
निग्गन्धो त्वेव निस्सारो,
दीघद्धानोपि सिम्बली.
[ख]
तथेवेके जना लोके,
दीघद्धाना सुसारका;
निस्सारा केचि फेग्गूव,
दीघद्धानापि गोयथा.
१३. उपकारो चापकारो,
यस्मिं गच्छति नट्ठतं;
पासाणहदयस्सस्स,
जीवतीत्या भिधामुधा.
पसादो निप्फलो यस्स,
कोपोचापि निरत्थको;
न तं सङ्गन्तु मिच्छेय्य,
थीपुमाव नपुंसकं.
१४. उपचारो हि कातब्बो,
न याव सोहदं भवे;
उपचारो सुमित्तम्हि,
माया च होति कोटिलं.
१५. कमेन अग्गतो उच्छु,
रसो सादुतरो यथा;
तथेव सुमित्तो लोके,
दुम्मित्तो पन नेदिसो.
१६. सोकाराति परित्ताणं,
विस्सासपीतिभाजनं;
रतनाभिरतनं इच्छे,
सुमित्तं अक्खरत्तयं.
१७. दम्पतीनं सुमित्तानं,
मुखं अञ्ञोञ्ञदप्पणं,
सुखे सुखं दुक्खे दुक्खं,
पटिच्छायेव दप्पणे.
कथं नु तासं हदयं,
सुखरावत इत्थियो;
यासामिके दुक्खितम्हि,
सुखमिच्छन्ति अत्तनो.
१८. निवातञ्च पुरे कत्वा,
मानं कत्वान पच्छतो;
सकत्थं धारये धीरो,
अत्थभञ्जो हि मुळ्हता.
१९. पुरेचारं सतिं कत्वा,
सद्धं करेय्य पच्छतो;
तुरं न सद्दहे धीरो,
सीघसद्धो हि मन्दको.
२०. वने ०.००९९ बहूनि कट्ठानि;
दुल्लभं रत्तचन्दनं;
तथा जना बहू लोके;
पुमा जञ्ञो सुदुल्लभो.
२१. तिणकट्ठपलासेहि;
सुक्खेहि दय्हते वनं;
एतादीहि असारेहि;
लोको जनेहि दय्हते.
२२. अन्तोवस्से तिमासम्हि,
पुञ्ञकम्मेन मोदिता;
सुखं वसिंसु पोराणा,
बुद्धसासनमामका.
२३. मिगमदेन एकेन,
तं वनं सुरभिगन्धिकं;
तथा जनेन तं रट्ठं,
गुणिना हि सिरीमता.
सरीरं खणविद्धंसी,