४. तुवट्टवग्ग, १०. दसम सिक्खापुच्छा

पुच्छा – वस्सं वुट्ठाय आवुसो भिक्खुनिया चारिकं न पक्कमन्तिया पाचित्तियं कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – राजगहे भन्ते सम्बहुला भिक्खुनियो आरब्भं पञ्ञत्तं, सम्बहुला भन्ते भिक्खुनियो वस्संवुट्ठा चारिकं न पक्कमिंसु, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

पुच्छा – कस्स आवुसो वचनं.

विस्सज्जना – भगवतो भन्ते वचनं अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स.

पुच्छा – केनावुसो आभतं.

विस्सज्जना – परम्पराय भन्ते वचनं.

सुणातु मे भन्ते सङ्घो…पे… संगायेय्याम.