वेदनासंयुत्त

दट्ठब्बसुत्त

पुच्छा – तेनावुसो भगवता…पे… सम्मासम्बुद्धेन वेदनासंयुत्ते पञ्चमं दट्ठब्बसुत्तं कत्थ कं आरब्भ कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सक्केसु भन्ते कपिलवत्थुस्मिं निग्रोधारामे सम्बहुले भिक्खू आरब्भ ‘‘तिस्सो इमा भिक्खवे वेदना. कतमा तिस्सो, सुखा वेदना दुक्खावेदना अदुक्खमसुखा वेदना. सुखा भिक्खवे वेदना दुक्खतो दट्ठब्बा, दुक्खा वेदना सल्लतो दट्ठब्बा, अदुक्खमसुखा वेदना अनिच्चतो दट्ठब्बा’’ति एवमादिना भगवता भासितं.

सुखा भिक्खवे वेदना दुक्खतो दट्ठब्बा.

यो सुखं दुक्खतो अद्दस, दुक्खमद्दक्खि सल्लतो;

अदुक्खमसुखं सन्तं, अद्दक्खिनं अनिच्चतो.

स वे सम्मद्दसो भिक्खु, परिजानाति वेदना;

सो वेदना परिञ्ञाय, दिट्ठे धम्मे अनासवो;

कायस्स भेदा धम्मट्ठो, सङ्ख्यं नोपेति वेदगू.

सल्लसुत्त

पुच्छा – तत्थेव आवुसो छट्ठं सल्लसुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सक्केसु भन्ते कपिलवत्थुस्मिं निग्रोधारामे सम्बहुले भिक्खू आरब्भ ‘‘अस्सुतवा भिक्खवे पुथुज्जनो सुखम्पि वेदनं वेदयति, दुक्खम्पि वेदनं वेदयति, अदुक्खमसुखम्पि वेदनं वेदयति. सुतवा भिक्खवे अरियसावको सुखम्पि वेदनं वेदयति, दुक्खम्पि वेदनं वेदयति, अदुक्खमसुखम्पि वेदनं वेदयति. तत्र भिक्खवे को विसेसो, को अधिप्पयासो, किं नानाकरणं सुतवतो अरियभावकस्स अस्सुतवता पुथुज्जनेना’’ति एवमादिना भगवता भासितं.