कस्सपसंयुत्त

चन्दूपमसुत्त

पुच्छा – कस्सपसंयुत्ते पनावुसो चन्दूपमसुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ ‘‘चन्दूपमा भिक्खवे कुलानि उपसङ्कमथ अपकस्सेव कायं अपकस्स चित्तं निच्चनवका कुलेसु अप्पगब्भा. सेय्यथापि भिक्खवे पुरिसो जरुदपानं वा ओलोकेय्य पब्बतविसमं वा नदीविदुग्गं वा अपकस्सेव कायं अपकस्स चित्तं. एवमेव खो भिक्खवे चन्दूपमा कुलानि उपसङ्कमथ अपकस्सेव कायं अपकस्स चित्तं निच्चनवका कुलेसु अप्पगब्भा’’ति एवमादिना भगवता भासितं.

तं किं मञ्ञथ भिक्खवे, कथं रूपा भिक्खु अरहति कुलानि उपसङ्कमितुं.

पुच्छा – कथञ्चावुसो तत्थ भगवता परिसुद्धापरिसुद्ध धम्मदेसनं दस्सेत्वा भिक्खूनं ओवादो दिन्नो.

विस्सज्जना – ‘‘तं किं मञ्ञथ भिक्खवे, कथं रूपस्स भिक्खुनो अपरिसुद्धा धम्मदेसना होति, कथं रूपस्स भिक्खुनो परिसुद्धा धम्मदेसना होती’’ति एवमादिना परिसुद्धापरिसुद्धधम्मदेसना वित्थारतो दस्सेत्वा ‘‘कस्सपेन वा हि वो भिक्खवे ओवदिस्सामि यो वा पनस्स कस्सपसदिसो, ओवदितेहि च पन वो तथत्ताय पटिपज्जितब्ब’’न्ति. एवं खो भन्ते भगवतो भिक्खूनं ओवादो दिन्नो.

यो हि कोचि भिक्खवे भिक्खु एवंचित्तो परेसं धम्मं देसेति ‘‘अहो वत मे धम्मं सुणेय्युं, सुत्वा च पन धम्मं पसीदेय्युं, पसन्ना च मे पसन्नाकारं करेय्युं–

स्वाक्खातो भगवता धम्मो सन्दिट्ठिको अकालिको एहि पस्सिको ओपनेय्यिको पच्चत्तं वेदितब्बो विञ्ञूहि–

कस्सपेन वा हि वो भिक्खवे ओवदिस्सामि यो वा पनस्स कस्सपसदिसो, ओवदितेहि च पन वो तथत्ताय पटिपज्जितब्बं–

कुलूपकसुत्त

पुच्छा – तेनावुसो भगवता…पे… सम्मासम्बुद्धेन कस्सपसंयुत्ते चतुत्थं कुलूपकसुत्तं कत्थ कं आरब्भ कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ ‘‘तं किं मञ्ञथ भिक्खवे, कथं रूपो भिक्खु अरहति कुलूपको होतुं, कथं रूपो भिक्खु न अरहति कुलूपको होतु’’न्ति एवमादिना भगवता भासितं.

कस्सपेन वा हि वो भिक्खवे ओवदिस्सामि यो वा पनस्स कस्सपसदिसो, ओवदितेहि च पन वो तथत्ताय पटिपज्जितब्बं.

दुतिय ओवादसुत्त

पुच्छा – तत्थेवावुसो भगवता दुतिय ओवादसुत्तं कत्थ केन सद्धिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – राजगहे भन्ते आयस्मता महाकस्सपेन सद्धिं ‘‘ओवद कस्सप भिक्खू, करोहि कस्सप भिक्खूनं धम्मिं कथं, अहं वा कस्सप भिक्खू ओवदेय्यं त्वं वा, अहं वा भिक्खूनं धम्मिं कथं करेय्यं त्वं वा’’ति एवमादिना भगवता भासितं.

यस्स कस्सचि भन्ते सद्धा नत्थि कुसलेसु धम्मेसु, हिरी नत्थि. ओत्तप्पं नत्थि. वीरियं नत्थि. पञ्ञा नत्थि कुसलेसु धम्मेसु.

ततिय ओवादसुत्त

पुच्छा – तत्थेवावुसो भगवता ततियओवादसुत्तं कत्थ केन सद्धिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – राजगहे भन्ते आयस्मतायेव महाकस्सपेन सद्धिं ‘‘ओवद कस्सप भिक्खू. करोहि कस्सप भिक्खूनं धम्मिं कथं, अहं वा कस्सप भिक्खू ओवदेय्यं त्वं वा. अहं वा भिक्खूनं धम्मं कथं करेय्यं त्वं वा’’ति एवमादिना भगवता भासितं.

दुब्बचा खो भन्ते एतरहि भिक्खू दोवचस्सकरणेहि धम्मेहि समन्नागता अक्खमा अप्पदक्खिणग्गाहिनो अनुसासनिं–

सद्धम्मप्पतिरूपकसुत्त

पुच्छा – तत्थेवावुसो भगवता परियोसानं सद्धम्मप्पतिरूपकसुत्तं कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते आयस्मन्तंयेव महाकस्सपं आरब्भ भासितं. आयस्मा भन्ते महाकस्सपो भगवन्तं एतदेवोच ‘‘को नु खो भन्ते हेतु को पच्चयो, येन पुब्बे अप्पतरानि चेव सिक्खापदानि अहेसुं, बहुतरा च भिक्खू अञ्ञाय सण्ठहिंसु. को पन भन्ते हेतु को पच्चयो, येनेतरहि बहुतरानि चेव सक्खापदानि अप्पतरा च भिक्खू अञ्ञाय सण्ठहन्ती’’ति. तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘एवञ्चेतं कस्सप होति सत्तेसु हायमानेसु सद्धम्मे अन्तरधायमाने बहुतरानिचेव सिक्खापदानि होन्ति, अप्पतराच भिक्खू अञ्ञाय सण्ठहन्ती’’ति एवमादिना भगवता भासितं.