भिक्खुसंयुत्त

नवसुत्त

पुच्छा – भिक्खुसंयुत्ते आवुसो भगवता नवसुत्तं कत्थ कं आरब्भ कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते अञ्ञतरं नवं भिक्खुं आरब्भ भासितं. अञ्ञतरो भन्ते नवो भिक्खु पच्छाभत्तं पिण्डपातपटिक्कन्तो विहारं पविसित्वा अप्पोसुक्को तुण्हीभूतो सङ्कसायभि, न भिक्खूनं वेय्यावच्चं करोति चीवरकारसमये तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘मा खो तुम्हे भिक्खवे एतस्स भिक्खुनो उज्झायित्था एसो खो भिक्खवे भिक्खु चतुन्नं झानानं आभिचेतसिकानं दिट्ठधम्म सुखविहारानं निकामलाभी अकिच्छलाभी अकसिरलाभी’’ति एवमादिना भगवता भासितं.

अहम्पि खो भन्ते सकं किच्चं करोमि,

एसो खो भिक्खवे भिक्खु चतुन्नं झानानं आभिचेतसिकानं दिट्ठधम्मसुखविहारानं निकामलाभी अकिच्छलाभी अकसिरलाभी –

नयिदं सिथिलमारब्भ, नयिदं अप्पेन थामसा;

निब्बानं अधिगन्तब्बं, सब्बदुक्खप्पमोचनं;

अयञ्च दहरो भिक्खु, अयमुत्तमपुरिसो;

धारेति अन्तिमं देहं, जेत्वा मारं सवाहिनिं–