सक्कसंयुत्त

वतपदसुत्त

पुच्छा – सक्कसंयुत्ते पनावुसो वतपदसुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ सक्कस्स भिक्खवे देवानमिन्दस्स पुब्बे मनुस्सभूतस्स सत्त वतपदानि समत्तानि समादिन्नानि अहेसुं, येसं समादिन्नत्ता सक्को सक्कत्तं अज्झगाति एवमादिना भन्ते भगवता भासितं.

सक्कस्स भिक्खवे देवानमिन्दस्स पुब्बे मनुस्सभूतस्स इमानि सत्त वतपदानि समत्तानि समादिन्नानि अहेसुं.

मातापेत्तिभरं जन्तुं, कुले जेट्ठापचायिनं;

सण्हं सखिलसम्भासं, पेसुणेय्यप्पहायिनं;

मच्छेरविनये युत्तं, सच्चं कोधाभिभुं नरं;

तं वे देवा तावतिंसा, आहु ‘‘सप्पुरिसो’’इति.

दलिद्दसुत्त

पुच्छा – दलिद्दसुत्तं पनावुसो कत्थ कं आरब्भ कथञ्च भासितं. विस्सज्जना. राजगहे भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ ‘‘भूतपुब्बं भिक्खवे अञ्ञतरो पुरिसो इमस्मिंयेव राजगहे मनुस्सदलिद्दो अहोसि मनुस्सकपणो मनुस्सवराको, सो तथागतप्पवेदिते धम्मविनये सद्धं समादियि, सीलं, सुतं, चागं, पञ्ञं समादियी’’ति एवमादिना भन्ते भगवता भासितं.

यस्स सद्धा तथागते, अचला सुप्पतिट्ठिता;

सीलञ्च यस्स कल्याणं, अरियकन्तं पसंसितं.

यजमानसुत्त

पुच्छा – यजमानसुत्तं पनावुसो भगवता कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – राजगहे भन्ते सक्कं देवानमिन्दं आरब्भ भासितं. सक्को भन्ते देवानमिन्दो भगवन्तं गाथाय अज्झभासि–

‘‘यजमानानं मनुस्सानं, पुञ्ञपेक्खान पाणिनं;

करोतं ओपधिकं पुञ्ञं, कत्थ दिन्नं महप्फल’’न्ति.

तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं–

‘‘चत्तारो च पटिपन्ना, चत्तारोच फले ठिता;

एस सङ्घो उजुभूतो, पञ्ञासीलसमाहितो;

यजमानानं मनुस्सानं, पुञ्ञपेक्खान पाणिनं;

करोतं ओपधिकं पुञ्ञं, सङ्घे दिन्नं महप्फलं’’न्ति.

एवं खो भन्ते भगवता भासितं.

यजमानानं मनुस्सानं, पुञ्ञपेक्खान पाणिनं,

करोतं ओपधितं पुञ्ञं, कत्थ दिन्नं महप्फलं–

चत्तारो च पटिपन्ना, चत्तारो च फले ठिता;

एस सङ्घो उजुभूतो, पञ्ञासीलसमाहितो;

यजमानानं मनुस्सानं, पुञ्ञपेक्खान पाणिनं;

करोतं ओपधिकं पुञ्ञं, सङ्घे दिन्नं महप्फलं–

गहट्ठवन्दनासुत्त

पुच्छा – गहट्ठवन्दनासुत्तं पनावुसो भगवता कत्थ कं आरब्भ कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ ‘‘भूतपुब्बं भिक्खवे सक्को देवानमिन्दो मातलिं सङ्गाहकं आमन्तेसी’’ति एवमादिना भन्ते भगवता भासितं.

तं नमस्सन्ति तेविज्जा, सब्बे भुम्माच खत्तिया;

चत्तारो च महाराजा, तिदसाच यसस्सिनो;

अथको नाम सो यक्खो, यं त्वं सक्क नमस्ससि–

अहञ्च सीलसम्पन्ने, चिररत्तसमाहिते;

सम्मापब्बजिते वन्दे, ब्रह्मचरियपरायने.

ये गहट्ठा पुञ्ञकरा, सीलवन्तो उपासका;

धम्मेन दारं पोसेन्ति, ते नमस्सामि मातलि.