सामञ्ञफलसुत्त

पुच्छा – तेनावुसो भगवता…पे… सम्मासम्बुद्धेन सामञ्ञफलसुत्तं कत्थ भासितं.

विस्सज्जना – राजगहे भन्ते जीवकस्स कोमारभच्चस्स अम्बवने भासितं.

पुच्छा – केनावुसो सद्धिं भगवता भासितं.

विस्सज्जना – रञ्ञा भन्ते मागधेन अजातसत्तुना वेदेहिपुत्तेन सद्धिं भासितं.

पुच्छा – तं पनावुसो सुत्तं चतुन्नं सुत्तनिक्खेपानं कतरेन सुत्तनिक्खेपेन भगवता निक्खित्तं.

विस्सज्जना – चतुन्नं भन्ते सुत्तनिक्खेपानं पुच्छावसिकेन सुत्तनिक्खेपेन निक्खितं भगवता.

अजातसत्तु

पुच्छा – सा पनावुसो पुच्छा केनाकारेन समुप्पन्ना.

विस्सज्जना – राजा भन्ते मागधो अजासत्तु वेदेहिपुत्तो तदहुपोसथे पन्नरसे कोमुदिया चातुमासिनिया पुण्णाय पुण्णमाय रत्तिया येन भगवा तेनुपसंकमि, उपसंकमित्वा भगवन्तं दिट्ठेव धम्मे संदिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुच्छि, एवं खो सा भन्ते पुच्छा उप्पन्ना.

रम्मणीया वत भो दोसिना रत्ति, अभिरूपा वत भो दोसिना रत्ति, दस्सनीया वत भो दोसिना रत्ति, पासादिका वत भो दोसिना रत्ति, लक्खञ्ञा वत भो दोसिना रत्ति….

कं नुख्वज्ज समणं वा ब्राह्मणं वा पयिरुपासेय्याम….

यं नो पयिरुपसतो चित्तं पसीदेय्य….

छराजीवक

त्वं पन सम्म जीवक किं तुण्हीसि –

अयं देव अम्हाकं भगवा अरहं सम्मासम्बुद्धो अम्हाकं अम्बवने विहरति.

तं खो पन भगवन्तं एवं कल्याणो कित्तिसद्दो अब्भुग्गतो ‘‘इतिपि सो भगवा अरहं सम्मासम्बुद्धो विज्जाचरणसम्पन्नो सुगतो लोकविदू अनुत्तरोपुरिसदम्मसारथि सत्थादेवमनुस्सानं बुद्धो भगवा’’ति.

तं देवो भगवन्तं पयिरुपासतु, अप्पेवनाम देवस्स भगवन्तं पयिरुपासतो चित्तं पसीदेय्य.

तेन हि सम्म जीवक हत्थियानानि कप्पापेहि.

कप्पितानि खो ते देव हत्थियानानि, यस्स दानि कालं मञ्ञसि.

अजातसत्तु

किच्चि मं सम्म जीवक न वञ्चेसि, कच्चि मं सम्म जीवक न पलम्भेसि….

मा भायि महाराज, मा भायि महाराज….

न तं देव वञ्चेमि, न तं देव पलम्भामि….

अजातसत्त

एसो महाराज भगवा, एसो महाराज भगवा मज्झिमं थम्भं निस्साय पुरत्थाभिमुखो निसिन्नो पुरक्खतो भिक्खुसङ्घस्स….

इमिना मे उपसमेन उदयभद्दो कुमारो समन्नागतो होतु…

अगमा खो त्वं महाराज यथा पेमं.

पुच्छेय्यामहं भन्ते भगवन्तं किञ्चिदेव देसं सचे मे भगवा ओकासं करोति पञ्हस्स वेय्याकरणाय.

पुच्छ महाराज यदाकङ्खसि.

यथा नु खो इमानि भन्ते पुथुसिप्पायतनानि, सेय्यथिदं, हत्थारोहा अस्सारोहा रथिका धनुग्गहा चेलका चलका पिण्डदायका (पेय्याल) गणका मुद्दिका, अञ्ञानिपि एवं गतिकानि पुथुसिप्पायतनानि, ते तेन सिप्पेन सन्दिट्ठिकं सिप्पफलं जीवन्ति, ते तेन अत्तानं सुखेन्ति पीणेन्ति, मातापितरो सुखेन्ति, पीणेन्ति, पुत्तदारं सुखेन्ति पीणेन्ति, मित्तामच्चे सुखेन्ति पीणेन्ति समणब्राह्मणेसु उद्धग्गिकं दक्खिणं पतिट्ठपेन्ति सोवग्गिकं सुखविपाकं सग्गसंवत्तनिकं, सक्का नु खो भन्ते एवमेव दिट्ठेव धम्मे सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पञ्ञपेतुं.

पुच्छा – तदा आवुसो कथं भगवता राजा अजातसत्तु वेदेहि पुत्तो पटिपुच्छितो कथञ्च तेन भगवतो आरोचितं.

विस्सज्जना – ‘‘अभिजानासि नो त्वं महाराज इमं पञ्हं अञ्ञे समणब्राह्मणे पुच्छिताति, अभिजानामहं भन्ते अञ्ञे समणब्राह्मणे पुच्छिताति, यथाकथं पन ते महाराज ब्याकरिंसु, सचे ते अगरु, भासस्सूति न खो मे भन्ते गरु, यत्थस्स भगवा निसिन्नो भवन्तरूपो वाति, तेनेहि महाराज भासस्सू’’ति, एवं खो भन्ते तदा भगवता राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहि पुत्तो पटिपुच्छितो, एवं खो भन्ते तेन तदा भगवतो आरोचितं.

पूरणकस्सप अयूवाद

पुच्छा – कथञ्चावुसो पूरणकस्सपस्स सन्तिके पुच्छाविस्सज्जना अहोसि.

विस्सज्जना – एकमिदं भन्ते समयं राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो येन पूरणो कस्सपो तेनुपसङ्कमि, उपसङ्कमित्वा पूरणं कस्सपं सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुच्छि, अथ खो भन्ते पूरणो कस्सपो करोतो खो महाराज कारयतो, छिन्दतो छेदापयतो, पचतो पाचापयतो, सोचयतो सोचापयतो (पेय्याल) करोतो न करीयति पापं त्यादिना रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स संदिट्ठि कं सामञ्ञफलं पुट्ठो समानो अकिरियं ब्याकासि, एवं खो भन्ते पूरणस्स कस्सपस्स सन्तिके पुच्छाविस्सज्जना अहोसि.

पूरणकस्सपवाद

निस्सिरिको वत आवुसो पूरणस्स कस्सपस्स वादो अनत्थसंहितो जिगुच्छनीयो अतिविय भयानको, ये तस्स वचनं सोतब्बं सद्धातब्बं मञ्ञेय्युं, तेसं तं अस्स दीघरत्तं अहिताय दुक्खाय, एत्तकेनेव अज्ज मयं पुच्छाविस्सज्जनं थपेस्साम.

मक्खलिगोसाल अयूवाद

पुच्छा – पुरिमदिवसे आवुसो मया सामञ्ञफलसुत्तस्स निदानपरियापन्नानि पुच्छितब्बट्ठानानि कानिचि कानिचि पुच्छितानि, तया च सुट्ठु विस्सज्जितानि, अज्ज पन यथानुप्पत्तमक्खलिगोसाय वादतो पट्ठाय पुच्छिस्सामि, मक्खलि पन आवुसो

गोसालो रञ्ञा मागधेन अजातसत्तुना वेदेहिपुत्तेन सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुट्ठो कथं ब्याकासि.

विस्सज्जना – एकमिदं भन्ते समयं राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो येन मक्खलिगोसालो तेनुपसंकमि, उपसंकमित्वा मक्खलिं गोसालं सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुच्छि, अथ खो भन्ते मक्खलिगोसालो राजानं मागधं अजातसत्तुं वेदेहिपुत्तं एतदवोच ‘‘नत्थि महाराज हेतु नत्थि पच्चयो सत्तानं संकिलेसाय, अहेतू अपच्चया सत्ता संकिलिस्सन्ति. नत्थि महाराज हेतु नत्थि पच्चयो सत्तानं विसुद्धिया, अहेतू अपच्चया सत्ता विसुज्झन्ति, (पेय्याल) चुल्लासीति महाकप्पिनो सतसहस्सानि, यानि बाले च पण्डिते च सन्धावित्वा संसरित्वा दुक्खस्सन्तं करिस्सन्ति, तत्थ नत्थि ‘इमिनाहं सीलेन वा वतेन वा तपेन वा ब्रह्मचरियेन वा अपरिपक्कं वा कम्मं परिपाचेस्सामि, परिपक्कं वा कम्मं फुस्स फुस्स ब्यन्तिं करिस्सामी’ति हेवं नत्थि. दोणमिते सुखदुक्खे, परियन्तकते संसारे नत्थि हायनवड्ढने, नत्थि उक्कंसावकंसे. सेय्यथापि नाम सुत्तपुट्ठे खित्ते निब्बेठियमानमेव पलेति, एवमेव बाले च पण्डिते च सन्धावित्वा संसरित्वा दुक्खस्सन्तं करिस्सन्ती’’ति, इत्थं खो भन्ते रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स मक्खलिगोसालो सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुट्ठो समानो संसारसुद्धिं ब्याकासि.

मक्खलिगोसालवाद

अयम्पि आवुसो वादो निस्सिरिकोयेव अनत्थसंहितो जिगुच्छनीयो अति विय भयानको, ये तस्स वचनं सोतब्बं सद्धातब्बं मञ्ञेय्युं, तेसं तं अस्स दीघरत्तं अहिताय दुक्खाय.

अजितकेसकम्बलवाद

पुच्छा – अथापरम्पि पुच्छामि, अजितो पन आवुसो केसकम्बलो रञ्ञा मागधेन अजातसत्तुना वेदेहिपुत्तेन सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुट्ठो कथं ब्याकासि.

विस्सज्जना – एकमिदं भन्ते समयं राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो येन अजितो केसकम्बलो तेनुपसङ्कमि, उपसङ्कमित्वा अजितं केसकम्बलं सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुच्छि, अथ खो भन्ते अजितो केसकम्बलो राजानं मागधं अजातसत्तुं वेदेहिपुत्तं एतदवोच ‘‘नत्थि महाराज दिन्नं, नत्थि यिट्ठं, नत्थि हुतं, नत्थि सुकतदुक्कटानं कम्मानं फलं विपाको, नत्थि अयं लोको, नत्थि परो लोको, नत्थि माता, नत्थि पिता, नत्थि सत्ता ओपपातिका, नत्थि लोके समणब्राह्मणा सम्मग्गता सम्मापटिपन्ना, ये इमञ्च लोकं परञ्च लोकं सयं अभिञ्ञा सच्छिकत्वा पवेदेन्ति. (पेय्याल) बाले च पण्डिते च कायस्स भेदा उच्छिज्जन्ति विनस्सन्ती’’ति. इत्थं खो भन्ते रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स अजितो केसकम्बलो सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुट्ठो समानो उच्छेदं ब्याकासि.

अजितकेसकम्बल

अयम्पि खो आवुसो निस्सिरिकोयेव, अनत्थसंहितो जिगुच्छनीयो अति विय भयानको, ये तस्स वचनं सोतब्बं सद्धातब्बं मञ्ञेय्युं, तेसं तं अस्स दीघरत्तं अहिताय दुक्खाय.

पकुधकच्चायनवाद

पुच्छा – अथापरम्पि पुच्छामि, पकुधो पन आवुसो कच्चायनो रञ्ञा मागधेन अजातसत्तुना वेदेहिपुत्तेन सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुट्ठो कथं ब्याकासि.

विस्सज्जना – एकमिदं भन्ते समयं राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो येन पकुधो कच्चायनो तेनुपसङ्कमि, उपसङ्कमित्वा पकुधं कच्चायनं सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुच्छि, अथ खो भन्ते पकुधो कच्चायनो राजानं मागधं अजासत्तुं वेदेहिपुत्तं एतदवोच ‘‘सत्तिमे महाराज काया अकटा अकटविधा अनिम्मिता अनिम्माता वञ्चा कूटट्ठा एसिकट्ठायिता, ते न इञ्जन्ति, न विपरिणामेन्ति, न अञ्ञमञ्ञं ब्याबाधेन्ति, नालं अञ्ञमञ्ञस्स सुखाय वा दुक्खाय वा सुखदुक्खाय वा. कतमे सत्त, पथवीकायो, आपोकायो, तेजोकायो वायोकायो, सुखे, दुक्खे, जीवे सत्तमे. इमे सत्तकाया अकटा अकटविधा अनिम्मिता अनिम्माता वञ्च्या कूटट्ठा एसिकट्ठायिता, ते न इञ्जन्ति, न विपरिणामेन्ति, न अञ्ञमञ्ञं ब्याबाधेन्ति, नालं अञ्ञमञ्ञस्स सुखाय वा दुक्खाय वा सुखदुक्खाय वा. तत्थ नत्थि हन्ता वा घातेता वा, सोता वा सावेता वा, विञ्ञाता वा विञ्ञापेता वा, योपि तिण्हेन सत्थेन सीसं छिन्दति, न कोचि किञ्चि जिविता वोरोपेति, सत्तन्नंत्वेव कायानमन्तरेन सत्थं विवरमनुपतती’’ति. इत्थं खो भन्ते रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स पकुधो कच्चायनो सामञ्ञफलं पुट्ठो समानो अञ्ञेन अञ्ञं ब्याकासि.

पकुधकच्चायनवाद

अयम्पि खो आवुसो वादो पुरिमवादोविय निस्सिरिकोयेव अनत्थसंहितो जिगुच्छनीयो अतिविय भयानको.

निगण्ठनाटपुत्तवाद

पुच्छा – अथापरम्पि पुच्छामि, निगण्ठो पनावुसो नाटपुत्तो रञ्ञा मागधेन अजातसत्तुना वेदेहिपुत्तेन सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुट्ठो कथं ब्याकासि.

विस्सज्जना – एकमिदं भन्ते समयं राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो येन निगण्ठो नाटपुत्तो तेनुपसंकमि, उपसंकमित्वा निगण्ठं नाटपुत्तं सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुच्छि, अथ खो निगण्ठो नाटपुत्तो राजानं मागधं अजातसत्तुं वेदेहिपुत्तं एतदवोच, ‘‘इध महाराज निगण्ठो चातुयामसंवरसंवुतो होति, कथञ्च महाराज

निगण्ठो चातुयामसंवरसंवुतो होति, इध महाराज निगण्ठो सब्बवारिवारितो च होति, सब्बवारियुत्तो च, सब्बवारिधुतो च, सब्बवारिफुटो च. एवं खो महाराज निगण्ठो चातुयामसंवरसंवुतो होति, यतो खो महाराज निगण्ठो एवं चातुयामसंवरसंवुतो होति. अयं वुच्चति महाराज निगण्ठो गतत्तो च यतत्तो च ठितत्तो चा’’ति. इत्थं खो भन्ते रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स निगण्ठो नाटपुत्तो सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुट्ठो समानो चातुयामसंवरं ब्याकासि.

निगण्ठवाद

एतस्स पनावुसो वादे कोचि सासनानुलोमवादो अत्थि, असुद्धलद्धिताय पन एसोपि वादो जिगुच्छनीयोयेव, सेय्यथापि भोजनं गूथमिस्सं गारय्होयेव आरका परिवज्जितब्बोयेव, सेय्यथापि विससंसट्ठो आपानीयकंसो.

सिञ्चञ्ञवाद

पुच्छा – अथापरम्पि पुच्छामि, सञ्चयो पनावुसो बेलट्ठपुत्तो सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुट्ठो कथं ब्याकासि.

विस्सज्जना – एकमिदं भन्ते समयं राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो येन सञ्चयो बेलट्ठपुत्तो तेनुपसङ्कमि, उपसङ्कमित्वा सञ्चयं बेलट्ठपुत्तं एतदवोच, ‘‘यथा नु खो इमानि भो सञ्चय पुथुसिप्पायतनानि, सेय्यथिदं, हत्थारोहा अस्सरोहा…पे… सक्का नु खो भो सञ्चय एवमेव दिट्ठेव धम्मे सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पञ्ञपेतु’’न्ति, एवं वुत्ते भन्ते सञ्चयो बेलट्ठपुत्तो राजानं मागधं अजातसत्तुं वेदेहिपुत्तं एतदवोच.

‘‘अत्थि परोलोकोति इति चे मं पुच्छसि, अत्थि परो लोकोति इति चे मे अस्स, अत्थि परो

लोकोति इति ते नं ब्याकरेय्यं, एवन्तिपि मे नो, तथातिपि मे नो, अञ्ञथातिपि मे नो, नोतिपि मे नो, नो नोतिपि मे नो…पे… नेव होति न न होति तथागतो परं मरणाति इति चे मं पुच्छसि, नेव होति न न होति तथागतो परं मरणाति इति चे मे अस्स, नेव होति न न होति तथागतो परं मरणाति इति ते नं ब्याकरेय्यं, एवन्तिपि मे नो, तथातिपि मे नो, अञ्ञथातिपि मे नो, नोतिपि मे नो, नो नोतिपि मे नो’’ति. इत्थं खो भन्ते रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स सञ्चयो बेलट्ठपुत्तो सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुट्ठो समानो विक्खेपं ब्याकासि.

तित्थिअयूवाद

सब्बेपि आवुसो एते छन्नं सत्थारानं वादा निस्सिरिकायेव जिगुच्छनीयायेव अनत्थसंहितायेव, बालानं भिय्योसो मत्ताय सम्मोहाय संवत्तन्ति अनत्थाय.

अज्ज पन आवुसो कालो अतिक्कन्तो, स्वेयेव भगवता वुत्तं पणीतं पसट्ठं सन्दिट्ठिकफलं पुच्छाम.

पुच्छा – पुरिमदिवसेसु आवुसो सामञ्ञफलसुत्तस्स पुब्बभागे याव छसत्थारमिच्छावादपरियोसानं पुच्छनविस्सज्जनं अम्हेहि कतं, अज्ज पन यथानुप्पत्तं भगवता देसितसामञ्ञफलसुत्ताधिकारे पुच्छाविस्सज्जनं करिस्साम. भगवा पन आवुसो रञ्ञा मागधेन अजातसत्तुना वेदेहिपुत्तेन सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुट्ठो कथं ब्याकासि.

विस्सज्जना – भगवा भन्ते तिधा विभजित्वा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुट्ठो ब्याकासि.

पुच्छा – कथञ्चावुसो भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुनो वेदेहिपुत्तस्स पठमं सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं देसेसि.

विस्सज्जना – दासं भन्ते पब्बजितं उपमाभावेन निद्दिसित्वा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स भगवा पठमं सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं देसेसि.

सोहं भन्ते भगवन्तम्पि पुच्छामि, यथा नु खो इमानि भन्ते पुथुसिप्पायतनानि सेय्यथिदं…पे… सक्का नु खो भन्ते एव मेव दिट्ठेव धम्मे सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पञ्ञपेतुं –

अच्छरियं आवुसो अब्भुतं आवुसो, याव स्वाखातस्स बुद्धसासनस्स महिद्धिकता महानुभावता, यत्रहि नाम दासोपि निहीनजच्चो एवं स्वाखाते बुद्धसासने पब्बजित्वा अत्तनो इस्सरभूतेन रञ्ञापि वन्दनीयत्तं गरुकरणीयत्तं पापुणिस्सति, सुपञ्ञत्तमेतं भगवता पठमं सन्दिट्ठिकफलं.

पुच्छा – कथं पनावुसो भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुनो वेदेहिपुत्तस्स दुतियं सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं देसेसि.

विस्सज्जना – कस्सकं भन्ते पब्बजितं उपमाभावेन दस्सेत्वा भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं देसेसि.

अच्छरियं आवुसो अब्भुतं आवुसो, याव बुद्धसासनस्स स्वाखातता महिद्धिकता महानुभावता, यत्रहि नाम कस्स कोपि गुणरहितो एवं स्वाखाते बुद्धसासने पब्बजित्वा रट्ठधिपतिना मनुस्सलोके देवभूतेन रञ्ञापि गरुकरणीयतं वन्दनीयतं पापुणिस्सति, सुपञ्ञत्तमेतं आवुसो भगवता दुतियं सन्दिट्ठिकफलं.

पुच्छा – कथञ्चा पनावुसो भगवा पुरिमेहि सन्दिट्ठिकसामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं रञ्ञो देसेसि.

विस्सज्जना – भगवा भन्ते बुद्धुप्पादतो पट्ठाय कुलपुत्तस्स पब्बजित भावं, तस्स च सीलसम्पदं, तस्स च इन्द्रियेसु गुत्तद्वारतं, अरियञ्चसतिसम्पजञ्ञं, अरियञ्च सन्तुट्ठिं, पञ्चन्नञ्च नीवरणानं पहानं, चत्तारि च झानानि, अट्ठ च विज्जायो, ताहि ताहि उपमाहि वित्थारतो विभजित्वा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च देसेसि.

सक्का पन भन्ते दिट्ठेव धम्मे सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं, पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च पञ्ञपेतुं.

सक्का महाराजा, तेन हि महाराज सुणोहि साधुकं मनसिकरोहि भासिस्सामि.

पुच्छा – कथञ्च पनावुसो भिक्खु सीलसम्पन्नो होति, कथञ्च भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुनो वेदेहिपुत्तस्स चूळसीलं विभजित्वा देसेसि.

विस्सज्जना – ‘‘कथञ्च महाराज भिक्खु सीलसम्पन्नो होति. इध महाराज भिक्खु पाणातिपातं पहाय पाणातिपाता पटिविरतो होति निहितदण्डो निहितसत्थो लज्जी दयापन्नो, सब्बपाणभूतहितानुकम्पी विहरति. इदम्पिस्स होति सीलस्मिं’’ एवमादिना भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स छब्बीसतिया आकारेहि चूळसीलं विभजित्वा देसेसि.

साधु साधु आवुसो, साधु साधु आवुसो यं भिक्खु एवं स्वाखाते बुद्धसासने सद्धापब्बाजितो इमिना च चूळसीलेन समन्नागतो विहरेय्य.

इदानि पन कालो अतिक्कन्तो.

सुवे यथानुप्पत्तट्ठानतो पट्ठाय पुच्छाविस्सज्जनं करिस्साम.

पुच्छा – कथं पनावुसो रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुनो वेदेहिपुत्तस्स मज्झिमसीलञ्च महासीलञ्च विभजित्वा देसेसि.

विस्सज्जना – ‘‘यथा वा पनेके भोन्तो समणब्राह्मणा सद्धादेय्यानि भोजनानि भुञ्जित्वा ते एवरूपं बीजगामभूतगामसमारम्भं अनुयुत्ता विहरन्ति. सेय्यथिदं. मूलबीजं खन्धबीजं फळुबीजं अग्गबीजं बीजबीजमेव पञ्चमं, इति एवरूपा बीजगामभूतगामसमारम्भा पटिविरतो होति. इदम्पिस्स होति सीलस्मिं’’ एवमादिना भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स मज्झिमसीलञ्च महासीलञ्च वित्थारतो विभजित्वा देसेसि.

साधु साधु आवुसो, साधु खो आवुसो यं भिक्खु एवं स्वाखाते बुद्धसासने सद्धापब्बजितो एवं अरियेन सीलेन समन्नागतो विहरेय्य.

पुच्छा – कथं पनावुसो अरियं इन्द्रियसंवरञ्च अरियं सतिसम्पजञ्ञञ्च अरियं सन्तोसञ्च भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स विभजित्वा देसेसि.

विस्सज्जना – इध महाराज भिक्खु चक्खुना रूपं दिस्वा न निमित्तग्गाही होति ननुब्यञ्जनग्गाही, यत्वाधिकरणमेनं चक्खुन्द्रियं असंवुतं विहरन्तं अभिज्झादोमनस्सा पापका अकुसला धम्मा अन्वास्सवेय्युं, तस्स संवराय पटिपज्जति, रक्खति चक्खुन्द्रियं, चक्खुन्द्रिये संवरं आपज्जति, एवमादिना च.

इध महाराज भिक्खु सतिसम्पजञ्ञेन समन्नागतो होति, अभिक्कन्ते पटिक्कन्ते सम्पजनकारी होति,

आलोकिते विलोकिते सम्पजानकारी होति, समिञ्जिते पसारिते सम्पजानकारी होति, सङ्घाटिपत्तचीवरधारणे सम्पजानकारी होति, असिते पीते खायिते सायिते सम्पजानकारी होति, उच्चारपस्सावकम्मे सम्पजानकारी होति, गते ठिते निसिन्ने सुत्ते जागरिते भासिते तुण्हीभावे सम्पजानकारी होति, एवं खो महाराज भिक्खु सतिसम्पजञ्ञेन समन्नागतो होति.

कथञ्च महाराज भिक्खु सन्तुट्ठो होति, इध महाराज भिक्खु सन्तुट्ठो होति कायपरिहारिकेन चीवरेन कुच्छिपरिहारिकेन पिण्डपातेन.

एवमादिना भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स अरियञ्च इन्द्रियेसुगुत्तद्वारतं अरियञ्च सतिसम्पजञ्ञं अरियञ्च सन्तोसं विभजित्वा देसेसि.

साधु साधु आवुसो, साधु खो आवुसो यं भिक्खु एवं स्वाखाते बुद्धसासने सद्धापब्बजितो इमिना च अरियेन इन्द्रियसंवरेन समन्नागतो, इमिना च अरियेन सतिसम्पजञ्ञेन

समन्नागतो, इमाय च अरियाय सन्तुट्ठिया समन्नागतो विहरेय्य.

पुच्छा – कथं पनावुसो भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स नीवरणपहानं विभजित्वा देसेसि.

विस्सज्जना – सो एवं अरियेन सीलक्खन्धेन समन्नागतो, अरियेन इन्द्रियसंवरेन समन्नागतो, अरियेन सतिसम्पजञ्ञेन समन्नागतो, अरियाय सन्तुट्ठिया समन्नागतो, विवित्तं सेनासनं भजति अरञ्ञं रुक्खमूलं पब्बतं कन्दरं गिरिगुहं सुसानं वनपत्तं अब्भोकासं पलालपुञ्जं. सो पच्छाभत्तं पिण्डपातपटिक्कन्तो निसीदति पल्लङ्कं आभुञ्जित्वा उजुं कायं पणिधाय परिमुखं सतिं उपट्ठपेत्वा. सो अभिज्झं लोके पहाय विगताभिज्झेन चेतसा विहरति…पे… तस्सिमे पञ्च नीवरणे पहीने अत्तनि समनुपस्सतो पामोज्जं जायति, पमुदितस्स पीति जायति, पीतिमनस्स कायो पस्सम्भति, पस्सद्धकायो सुखं वेदेहि, सुखिनो चित्तं समाधियति. एवं खो भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स नीवरणप्पहानं विभजित्वा वित्थारतो देसेसि.

साधु साधु आवुसो, साधु खो आवुसो यं भिक्खु एवं स्वाखाते बुद्धसासने सद्धापब्बजितो एवं पञ्चनीवरणे पजहित्वा तेहि चित्तं विसोधेत्वा विहरेय्य.

पुच्छा – कथञ्चावुसो भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स पठमं सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं देसेसि, पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च.

विस्सज्जना – सो विविच्चेव कामेहि विविच्च अकुसलेहि धम्मेहि सवितक्कं सविचारं विवेकजं पीतिसुखं पठमं झानं उपसम्पज्ज विहरति…पे… इदम्पि खो महाराज सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च

पणीततरञ्च. एवं खो भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स पठमं सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च देसेसि.

साधु साधु आवुसो, साधु खो आवुसो यं भिक्खु एवं स्वाखाते बुद्धसासनसङ्खाते धम्मविनये पब्बजित्वा एवं पठमं झानं

उपसम्पज्ज विवेकजेन पीतिसुखेन अत्तनो कायं अभिसन्देय्य परिसन्देय्य परिपूरेय्य.

पुच्छा – कथञ्चावुसो भगवा दुतियञ्च ततियञ्च चतुत्थञ्च सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं देसेसि, पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च.

विस्सज्जना – पुन च परं महाराज भिक्खु वितक्कविचारानं वूपसमा अज्झत्तं सम्पसादनं चेतसो एकोदिभावं अवितक्कं अविचारं समाधिजं पीतिसुखं दुतियंझानं उपसम्पज्ज विहरति एवमादिना भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स दुतियञ्च ततियञ्च चतुत्थञ्च सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च देसेसि.

साधु साधु आवुसो, साधु खो आवुसो यं भिक्खु एवं स्वाखाते बुद्धसासनसङ्खाते धम्मविनये सद्धापब्बजितो एवं दुतियझानञ्च ततियझानञ्च चतुत्थझानञ्च उपसम्पज्ज तेहि झानसुखेहि अत्तनो कायं अभिसन्देत्वा परिसन्देत्वा परिपूरेत्वा विहरेय्य.

पुच्छा – कथञ्च पनावुसो भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स अपरम्पि सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं देसेसि, पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च.

विस्सज्जना – सो एवं समाहिते चित्ते परिसुद्धे परियोदाते अनङ्गणे विगतूपक्किलेसे मुदुभूते कम्मनिये ठिते आनञ्जप्पत्ते ञाणदस्सनाय चित्तं अभिनीहरति अभिनिन्नामेति, सो एवं पजानाति ‘‘अयं खो मे कायो रूपी चातुमहाभूतिको मातापेत्तिकसम्भवो ओदनकुम्मासूपचयो अनिच्चुच्छादनपरिमद्दनभेदनविद्धंसनधम्मो, इदञ्च पन मे विञ्ञाणं एत्थ सितं एत्थ पटिबन्धन्ति…पे… इदम्पि खो महाराज सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च. एवं खो भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स अपरम्पि सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च देसेसि.

सुञ्ञारंगा पविट्ठस्स, सन्तचित्तस्स भिक्खुनो. अमानुसी रती होति, सम्माधम्मं विपस्सतो.

साधु साधु आवुसो, साधु खो आवुसो यं भिक्खु एवं स्वाखाते बुद्धसासनसङ्खाते धम्मविनये सद्धापब्बजितो एवं ञाणदस्सनं उप्पादेत्वा एवं ञाणदस्सनेन समन्नागतो हुत्वा विहरेय्य.

पुच्छा – कथञ्चावुसो भगवा अपरम्पि सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं देसेसि, पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च.

विस्सज्जना – सो एवं समाहिते चित्ते परिसुद्धे परियोदाते अनङ्गणे विगतूपक्किलेसे मुदुभूते कम्मनिये ठिते आनञ्जप्पत्ते मनोमयं कायं अभिनिम्मानाय चित्तं अभिनीहरति अभिनिन्नामेति, सो इमम्हा काया अञ्ञं कायं अभिनिम्मिनाति रूपिं मनोमयं सब्बङ्गपच्चङ्गिं अहीनिन्द्रियं एवमादिना भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स अपरम्पि सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च देसेसि.

साधु साधु आवुसो, साधु खो आवुसो यं भिक्खु एवं स्वाखाते बुद्धसासनसङ्खाते धम्मविनये सद्धापब्बजितो एवं विसेसेन मनोमयञाणेन समन्नागतो विहरेय्य.

पुच्छा – भगवा आवुसो रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स झानचतुक्कसङ्खातञ्च पठम दुतिय विज्जासङ्खातञ्च सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं दस्सेत्वा, अपरं कीदिसं संन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं देसेसि, पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च.

विस्सज्जना – सो एवं समाहिते चित्ते परिसुद्धे परियोदाते अनङ्गणे विगतूपक्किलेसे मुदुभूते कम्मनिये ठिते आनञ्जप्पत्ते इद्धिविधाय चित्तं अभिनीहरति अभिनिन्नामेति, सो अनेकविहितं इद्धिविधं पच्चनुभोति, एकोपि हुत्वा बहुधा होति, बहुधापि हुत्वा एको होति…पे… इदम्पि खो महाराज सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्चाति. इत्थं खो भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स अपरम्पि सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च देसेसि.

अच्छरियं आवुसो अब्भुतं आवुसो, याव बुद्धसासनस्स स्वाखातता, यत्रहि नाम एवं स्वाखाते बुद्धसासने पब्बजित्वा सावकोपि सम्मापटिपन्नो एवं महिद्धिकं एवं महानुभावं इद्धिविधञाणम्पि पच्चनुभोस्सति.

पुच्छा – कथं पनावुसो भगवा अपरम्पि सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं देसेसि, पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च.

विस्सज्जना – सो एवं समाहिते चित्ते परिसुद्धे परियोदाते अनङ्गणे विगतूपक्किलेसे मुदुभूते कम्मनिये ठिते आनञ्जप्पत्ते दिब्बाय सोतधातुया चित्तं अभिनीहरति अभिनिन्नामेति, सो दिब्बाय सोतधातुया विसुद्धाय अतिक्कन्त मानुसिकाय उभो सद्दे सुणाति दिब्बे च मानुसे च ये दूरे सन्तिके च…पे… इदम्पि खो महाराज सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च. एवं खो भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स अपरम्पि सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च देसेसि.

अच्छरियं आवुसो, अब्भुतं आवुसो, याव बुद्धसासनस्स स्वाखातता, यत्रहि नाम एवं स्वाखाते बुद्धसासने सद्धापब्बजितो सम्मापटिपन्नो सावकोपि एवं विसेसं दिब्बसोतञाणं पटिलभिस्सति.

पुच्छा – कथं पनावुसो भगवा अपरम्पि सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं देसेसि, पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च.

विस्सज्जना – सो एवं समाहिते चित्ते परिसुद्धे परियोदाते. अनङ्गणे विगतूपक्किलेसे मुदुभूते कम्मनिये ठिते

आनञ्जप्पत्ते चेतोपरियञाणाय चित्तं अभिनीहरति अभिनिन्नामेति, सो परसत्तानं परपुग्गलानं चेतसा चेतो परिच्च पजानाति, सरागं वा चित्तं सरागं चित्तन्ति पजानाति, वीतरागं वा चित्तं वीतरागं चित्तन्ति पजानाति…पे… इदम्पि खो महाराज सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च. एवं खो भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स अपरम्पि सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च देसेसि.

अच्छरियं आवुसो, अब्भुतं आवुसो, याव बुद्धसासनस्स स्वाखातता, यत्रहि नाम एवं स्वाखाते बुद्धसासने पब्बजितो सम्मापटिपन्नो सावकोपि एवं विसेसं चेतोपरियञाणं पटिलभिस्सति.

पुच्छा – कथं पनावुसो भगवा अपरम्पि सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं देसेसि, पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च.

विस्सज्जना – सो एवं समाहिते चित्ते परिसुद्धे परियोदाते अनङ्गणे विगतूपक्किलेसे मुदुभूते कम्मनिये ठिते आनञ्जप्पत्ते पुब्बेनिवासानुस्सतिञाणाय चित्तं अभिनीहरति अभिनिन्नामेति, सो अनेकविहितं पुब्बेनिवासं अनुस्सरति, सेय्यथिदं, एकम्पिजातिं द्वेपि जातियो…पे… इदम्पि खो महाराज सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च. एवं खो भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स अपरम्पि सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च देसेसि.

अच्छरियं आवुसो, अब्भुतं आवुसो, याव बुद्धसासनस्स स्वाखातता, यत्रहि नाम एवं स्वाखाते बुद्धसासने पब्बजित्वा सावकोपि सम्मापटिपन्नो एवं विसेसं पुब्बेनिवासञाणं पटिलभिस्सति.

पुच्छा – कथञ्च पनावुसो भगवा सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं देसेसि, पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च.

विस्सज्जना – सो एवं समाहिते चित्ते परिसुद्धे परियोदाते अनङ्गणे विगतूपक्किलेसे मुदुभूते कम्मनिये ठिते आनेञ्जप्पत्ते सत्तानं चुतूपपातञाणाय चित्तं अभिनीहरति अभिनिन्नामेति, सो दिब्बेन चक्खुना विसुद्धेन अतिक्कन्तमानुसकेन सत्ते पस्सति चवमाने उपपज्जमाने हीने पणीते सुवण्णे दुब्बण्णे सुगते दुग्गते यथाकम्मुपगे सत्ते पजानाति…पे… इदम्पि खो महाराज सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च. इत्थं खो भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स अपरम्पि सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च देसेसि.

अच्छरियं आवुसो, अब्भुतं आवुसो, याव बुद्धसासनस्स स्वाखातता, यत्रहि नाम एवं स्वाखाते बुद्धसासने पब्बजितो सावकोपि सम्मापटिपन्नो एवं विसेसं दिब्बचक्खुञाणं पटिलभिस्सति.

पुच्छा – कथं पनावुसो भगवा परियोसाने उत्तरितरं सामञ्ञफलं देसेसि.

विस्सज्जना – सो एवं समाहिते चित्ते परिसुद्धे परियोदाते अनङ्गणे विगतूपक्किलेसे मुदुभूते कम्मनिये ठिते आनेञ्जप्पत्ते आसवानं खयञाणाय चित्तं अभिनीहरति अभिनिन्नामेति…पे… इदं खो महाराज सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च. इमस्मा च पन महाराज सन्दिट्ठिका सामञ्ञफला अञ्ञं सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं उत्तरितरं वा पणीततरं वा नत्थीति. इत्थं खो भन्ते भगवा रञ्ञो मागधस्स अजातसत्तुस्स वेदेहिपुत्तस्स परियोसानं सन्दिट्ठिकं सामञ्ञफलं पुरिमेहि सन्दिट्ठिकेहि सामञ्ञफलेहि अभिक्कन्ततरञ्च पणीततरञ्च देसेसि.

साधु साधु आवुसो, साधु खो आवुसो, यं भिक्खु बुद्धसासने सद्धापब्बजितो एवं स्वाखाते धम्मविनये सम्मापटिपन्नो आसवक्खयञाणं पापुणित्वा दुक्खस्सन्तं करोति.

पुच्छा – कथं पनावुसो राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो इमिस्सा देसनाय परियोसाने भगवति च देसनायञ्च पसन्नो पसन्नाकारं अकासि, कीदिसञ्च आनिसंसं पटिलभि.

विस्सज्जना – एवं वुत्ते भन्ते मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो भगवन्तं एतदवोच, अभिक्कन्तं भन्ते, अभिक्कन्तं भन्ते, सेय्यथापि भन्ते निक्कुज्जितं वा उक्कुज्जेय्य, पटिच्छन्नं वा विवरेय्य…पे… अज्जतग्गे पाण्णुपेतं सरणं गतन्ति, अयञ्हि भन्ते राजा पितुमारितकालतो पट्ठाय नेव रत्तिं न दिवा निद्दं पटिलभति, सत्थारं पन उपसङ्कमित्वा इमाय मधुराय ओजवन्तिया धम्मदेसनाय सुतकालतो पट्ठाय निद्दं पटिलभति, तिण्णं रतनानं महासक्कारमकासि, पुथुज्जनिकाय सद्धाय समन्नागतो नाम इमिना रञ्ञा सदिसो नाहोसि, अनागते पन विजितावी नाम पच्चेकबुद्धो हुत्वा परिनिब्बायिस्सति. एवं खो भन्ते राजा मागधो अजातसत्तु वेदेहिपुत्तो देसनापरियोसाने पसन्नो पसन्नाकारमकासि, इदिसञ्च भन्ते महानिसंसं पटिलभि.

अम्बट्ठसुत्त

पुच्छा – तेनावुसो भगवा जानता अरहता पस्सता सम्मासम्बुद्धेन अम्बट्ठं टाम सुत्तं कत्थ कं आरब्भ भासितं.

विस्सज्जना – कोसलेसु भन्ते जनपदे इच्छानङ्गले नाम कोसलानं ब्राह्मणगामे अम्बट्ठं नाम माणवं ब्राह्मणस्स पोक्खरसातिस्स अन्तेवासिं आरब्भ भासितं.

सोणदण्डसुत्त

पुच्छा – सोणदण्डं पनावुसो सुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ भासितं.

विस्सज्जना – अङ्गेसु भन्ते जनपदे चम्पायं सोणदण्डं ब्राह्मणं आरब्भ भासितं.

कूटदन्तसुत्त

पुच्छा – कूटदन्तं पनावुसो सुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ भासितं.

विस्सज्जना – मगधेसु भन्ते खाणुमते नाम ब्राह्मणगामे कूटदन्त ब्राह्मणं आरब्भ भासितं.

महालिसुत्त

पुच्छा – महालिं पनावुसो सुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ भासितं.

विस्सज्जना – वेसालियं भन्ते ओट्ठद्धं नाम लिच्छविं आरब्भ भासितं.

जालियसुत्त

पुच्छा – जालियं पनावुसो सुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ भासितं.