५७. हिमिमेस्व+स्स

अकारस्स दीघो होति हिमिमेसु. अहं भवामि. बहुवचनं मपच्चयो, मयं भवाम. एवं परच्छेक्केपि-भवते, भवन्ते. भवसे, भवव्हे. भवे, भवम्हे. केचि दीघं कत्वा पठन्ति, ‘‘ब्यञ्जने दीघरस्सा’’ति दीघो, भवाम्हे.

एत्थ च –

लज्जा सत्ता ठिति जागरणं,

वुद्धि क्खय जीवित मरणं;

कीळा रुचि रोचते इत्येवं,

वुत्ता अकम्मकधातु सब्बे.

–ति वुत्तत्ता कम्मं दुतिया न.

पच=पाके, अकारो उच्चारणत्थो, एव+मुपरिपि. पच इति ठिते लविकरणं, विकरणलोपादि पुरिमसमं. सो ओदनं पचति, ते पचन्ति. त्वं पचसि, तुम्हे पचथ. अहं पचामि, मयं पचाम. परच्छक्के-पचते, पचन्ते. पचसे, पचव्हे. पचे, पचाम्हे.