१४. पुब्बपरच्छक्कान+मेकानेकेसु तुम्हा+म्ह+सेसेसु द्वे द्वे मज्झिमु+त्तम+पठमा

एकानेकेसु तुम्हअम्हसद्दवचनीयेसु तदञ्ञसद्दवचनीयेसु च कारकेसु पुब्बच्छक्कानं परच्छक्कानञ्च मज्झिमु+त्तम+पठमा द्वे द्वे होन्ति यथाक्कमं. तत्थति अन्तीति पठमपुरिसो, आदो निद्दिट्ठत्ता. सि थ इति मज्झिमपुरिसो, मज्झे निद्दिट्ठत्ता. मि म इति उत्तमपुरिसो. उत्तमसद्दो+यं सभावतो तिपभुतीन+मन्त+माह. परच्छक्केपि ते अन्तेतिआदिना एवं योजेतब्बं. एवं सेसेसु भविस्सतिआदीसु सत्तसु पच्चयविधानसुत्तेसुपि योजेतब्बं.

इदानि भूवादीन+मट्ठगणानं भूवादिगणेसु भू=सत्ताय+मिति पठमधातुतो परा त्यादयो योजीयन्ते. तत्थ ‘‘एकम्हि वत्तब्बे एकवचनं’’ति त्यादीसु परभूतेसु कत्तु+कम्म+भावेसुयेव क्यविकरणलविकरणा होन्तीति ‘‘क्यो भावकम्मेस्व+परोक्खेसु मान+न्त+त्यादीसु’’ ‘‘कत्तरि लो’’ इच्चादिना तेसं विकरणानं विधाना त्यादयो कत्तु+कम्म+भावेस्वेव विञ्ञायन्तीति कत्तरि तिम्हिलो. के ते विकरणा –

पुब्बापरभागट्ठाना, भिन्नधातुविभत्तियो;

निस्साय पच्चया होन्ति, एते विकरणा सियुं.