५,१७. क्यो भावकम्मेस्व+परोक्खेसु मान+न्त+त्यादीसु

भावकम्मविहितेसु परोक्खावज्जितेसु मान+न्त+त्यादीसु परेसु क्यो होति क्रियत्था. ककारो+नुबन्धकारियत्थो. ‘‘न ते कानुबन्ध+नागमेसू’’ति पटिसेधा ओकाराभावो. अनुभूयति सुखं देवदत्तेन.

एत्थ च –

आख्यातेन अवुत्तत्ता, कत्तुतो ततिया न तु;

दुतिया होति कम्मस्स, वुत्तत्ता पठमापि+ध.

अनुभूयन्ति सम्पत्तियो तया. अनुभूयसि त्वं देवदत्तेन. अनुभूयथ तुम्हे. अहं अनुभूयामि, तया मयं अनुभूयाम. द्वित्ते अनुभुय्यति+च्चादि. एवं परच्छक्के.

भावे अदब्बवुत्तिनो भावस्स एकत्ता एकवचनमेव. तञ्च पठमपुरिसेकवचनेयेव सम्भवति, नेव+ञ्ञं, बहुलंविधाना. भूयति भूयते देवदत्तेन, सम्पति भवनन्त्यत्थो.

पचधातुतो कम्मे क्यो.