५,१. तिज+मानेहि ख+सा खमा+वीमंसासु

खन्तियं तिजा, वीमंसायं माना च ख+सपच्चया होन्ति यथाक्कमं. तिज=निसाने, अकारस्सा+पयोगो. खे ‘‘लहुस्सुपन्तस्सा’’ति पत्ते+कारस्स ‘‘अञ्ञत्रापी’’ति पटिसेधो. यकारवज्जितब्यञ्जनस्स ‘‘पररूप+मयकारे ब्यञ्जने’’ति पररूपञ्च. ‘‘चतुत्थदुतिया’’ दिना पठमक्खरककारे च ‘‘खछसान+मेकस्सरो+दि द्वे’’ति तिक्ख तिक्ख इति द्विभावे ‘‘लोपो+नादिब्यञ्जनस्सा’’तिआदितो+ञ्ञस्स ब्यञ्जनस्स लोपे च कते तितिक्खाधातुतो त्यादिपच्चय+लविकरणानि. तितिक्खति इच्चादि पुरिमसमं. कम्मे-तितिक्खीयति इच्चादि. इतो परं कम्मोदाहरणं न करिस्साम.

मान=पूजायं+तिमस्मा सपच्चय, द्वित्तादिम्हि कते ‘‘मानस्स वी परस्स च मं’’ति पुब्बमानस्स वी च परमानस्स मञ्च होति. वीमंसधातुतो तिपच्चयादिम्हि कते वीमंसति इच्चादि. तितिक्खिस्सति, वीमंसिस्सति इच्चादि. एव+मुपरिपि अज्जतनादीसुपि योजेतब्बं. पयोजकत्ता णि, ‘‘णिणाप्यापीहि वा’’ति लविकरणं, तेजयति तेजेति. तथा चुरादित्ता न लविकरणं, मानयति मानेति.