८८. योलोप+निसु दीघो
योनं लोपेनिसु च दीघो होति. मुनि. मुनयोति एत्थ योलोपो किमत्थं न होति, अक्केन झत्तस्स नासितत्ता. किन्ति पठमं न होति, अन्तरङ्गत्ता झत्तस्स. भो मुनि मुनी, मुनयो मुनी. मुनिं, मुनयो मुनी. मुनिना, मुनीहि मुनीभि. ‘‘योलोपनिसु’’ ‘‘वीमन्तुवन्तून’’ मिच्चादिञापका इकारुकारानं सुनंहिसु दीघस्सा+निच्चत्ता मुनिहि मुनिनं मुनिसु इतिपि होति. ‘‘झला सस्स नो’’ति नो, मुनिनो मुनिस्स, मुनीनं. ‘‘नास्मास्सा’’ति ना, मुनिना मुनिम्हा मुनिस्मा. मुनिम्हि मुनिस्मिं, मुनीसु. ‘‘इतो क्वचि सस्स टानुबन्धो’’ (गणसुत्त)ति ब्रह्मादीसु पाठा ‘‘यो च सिस्सो महामुने’’ति एत्थ ‘‘घ+ब्रह्मादिते’’ति सस्स एट.
एवं –
जोति पाणि गण्ठि मुट्ठि, कुच्छि वत्थि सालि वीहि;
ब्याधि ओधि बोधि सन्धि, रासि केसि साति दीपि.
इसि गिनि मणि धनि, गिरि रवि कवि कपि;
असि मसि निधि विधि, अहि किमि पति हरि.
अरि तिमि कलि बलि, जलधि च गहपति;
उरमिति वरमति, निरुपधि अधिपति;
अञ्जलि सारथि अतिथि, समाधि उदधिप्पभुतयो.
अग्गि+इसीनं अयं विसेसो –