२००. कि+मंसिसु सह नपुंसके

अंसिसु सह तेहि किं सद्दस्स किंहोति नपुंसके. कादेसस्स सामञ्ञत्ता ‘‘विसेसविहिता विधयो सामञ्ञविधयो निसेधेन्ती’’ति ञाया किंआदेसेन कादेसनिवुत्ति. किं, कानि. किं, के कानि. केने+च्चादि पुब्बेव.

एकसद्दो संख्या+तुल्य+ञ्ञ+सहायवचनो. यदा संख्यावचनो, तदा एकवचनन्तो, अत्र एकसद्दो संख्येय्यवापी. अञ्ञत्र तुल्यादीसु बहुवचनन्तोपि. एको, एके. एका, एका एकायो. एकं, एकानि+च्चादि सब्बसमं तिलिङ्गे.

तुल्ये एको विलासो द्विन्नं कुमारानं, एके वण्णसद्दा द्विन्नं कुमारानं. अञ्ञत्थे एको आचरियो एव+माह, एके आचरिया एव+माहंसु. असहायते एकोव अरञ्ञं पविसित्वा.

एको, एके. एका, एका एकायो. एकं एकानि+च्चादि सब्बसमं तिलिङ्गे. स्सा+स्संसु पन ‘‘स्स’’मादिना इ, एकिस्सा एकाय, एकिस्सं एकायं एकाय.

इध अत्तपरगारववसेन एकस्सापि ‘‘अम्हाकं रञ्ञो’’तिपि ‘‘एके आचरिया’’तिपि बहुवचनस्स लोकेन इच्छितत्ता बहुलविधाना बहुवचनेनेव सिज्झति.

तुम्ह+अम्हसद्दा अलिङ्गा, तथा उभ+कति+द्विसद्दा, पञ्चादयो अट्ठारसन्ता च. तुम्ह सि, अम्ह सि.