१०३. यं

घपतो स्मिनो यं वा होति. कञ्ञायं कञ्ञाय. ‘‘घ+ पते+कस्मिं नादीनं य+या’’ ‘‘यं’’ति च इमेसं अपवादादीनं विसये म्हिस्स उस्सग्गत्ता पवत्ति नत्थीति स्मिनो बहुलाधिकारा ‘‘स्मा+हि+स्मिन्न’’ मिच्चादिना म्हिकते ‘‘दससहस्सिम्हि धातुम्ही’’ति सिज्झति. कञ्ञासु. एवं –

सद्धा मेधा पञ्ञा विज्जा, चिन्ता मन्ता तण्हा वीणा;

इच्छा मुच्छा एजा माया, मेत्ता मत्ता सिक्खा भिक्खा.

जङ्घा गीवा जीव्हा वाचा, छाया आसा गङ्गा नावा;

गाथा सेना लेखा साला, माला वेला पूजा खिड्डा.

पिपासा वेदना सञ्ञा, चेतना तसिना पजा;

देवता वट्टका गोधा, बलाका परिसा सभा.

ऊका सेफालिका लङ्का, सलाका वालुका सिखा;

विसाखा विसिखा साखा, वाचा वञ्झा जटा घटा.

जेट्ठा सोण्डा वितण्डा च, करुणा वनिता लता;

कथा निद्दा सुधा राधा, वासना सिंसपा पपा.

पभा सीमा खमा छाया, खत्तिया सक्खरा सुरा;

दोला तुला सिला लिला, लाले+ला मेखला कला.

वळवा+लम्बुसा मूसा, मञ्जुसा सुलसा दिसा;

नासा जुण्हा गुहा ईहा, लसिका वसुधादयो.

‘‘न+म्मादीही’’ति अम्मा+अन्ना+अम्बाहि गस्स एकारा+भावे –