सील-निद्देस
२९१. पमादं भयतो दिस्वा,
अ-प्पमादञ्च खेमतो;
भावेथ अट्ठङ्गिकं मग्गं,
एसा बुद्धानुसासनी.
२९२. हीनेन ब्रह्म-चरियेन,
खत्तिये उपपज्जति;
मज्झिमेन च देवत्तं,
उत्तमेन वि-सुज्झति.
क.
नगरे बन्धुमतिया,
बन्धुमा नाम खत्तियो;
दिवसे पुण्णमाय सो,
उपगच्छि उपोसथं.
ख.
अहं तेन समयेन,
गुम्भ-दासी अहं तहिं;
दिस्वा स-राजकं सेनं,
एवाहं चिन्तयिं तदा.
ग.
राजापि रज्जं छट्टेत्वा,
उपगच्छि उपोसथं;
स-फलं नून तं कम्मं,
जन-कायो पमोदितो.
घ.
योनिसो पच्चवेक्खित्वा,
दुग्गच्चञ्च दलिद्दतं;
मानसं सम्पहंसित्वा,
उपगच्छिमु पोसथं.
ङ.
अहं उपोसथं कत्वा,
सम्मा-सम्बुद्धसासने;
तेन कम्मेन सु-कतेन,
तावतिंसं अगच्छहं.
च.
तत्थ मे सु-कतं ब्यम्हं,
उब्भ-योजनमुग्गतं;
कूटागार-वरूपेतं,
महासनसु-भूसितं.
छ.
अच्छरा सत-सहस्सा,
उपतिट्ठन्ति मं सदा;
अञ्ञे देवे अतिक्कम्म,
अतिरोचामि सब्बदा.
ज.
चतुसट्ठि-देव-राजूनं,
महेसित्तमकारयिं;
तेसट्ठि-चक्कवत्तिनं,
महेसित्तमकारयिं.
झ.
सुवण्ण-वणा हुत्वान,
भवेसु संसरामहं;
सब्बत्थ पवरा होमि,
उपोसथस्सिदं फलं.
ञ.
हत्थि-यानं अस्स-यानं,
रथ-यानञ्च सिविकं;
लभामि सब्बमेतम्पि,
उपोसथस्सिदं फलं.
ट.
सोण्ण-मयं रूपि-मयं,
अथोपि फलिका-मयं;
लोहितङ्ग-मयञ्चेव,
सब्बं पटिलभामहं.
ठ.
कोसेय्य-कम्बलियानि,
खोम-कप्पासिकानि च;
महग्घानि च वत्थानि,
सब्बं पटिलभामहं.
ड.
अन्नं पानं खादनीयं,
वत्थं सेनासनानि च;
सब्बमेतं पटिलभे,
उपोसथस्सिदं फलं.
ढ.
वर-गन्धञ्च मालञ्च,
चुण्णकञ्छ विलेपनं;
सब्बमेतं पटिलभे,
उपोसथस्सिदं फलं.
ण.
कूटागारञ्च पासादं,
मण्डपं हम्मियं गुहं;
सब्बमेतं पटिलभे,
उपोसथस्सिदं फलं.
त.
जातिया सत्त-वस्साहं,
पब्बजिं अन-गारियं;
अड्ढ-मासे अ-सप्पत्ते,
अर हत्तं अपापुणिं.
थ.
किलेसा झापिता मय्हं,
भवा सब्बे समूहता;
सब्बासव-परिक्खीणा,
नत्थि दानि पुन-ब्भवो.
द.
एक-नवुतितो कप्पे,
यं कम्ममकरिं तदा;
दुग्गतिं नाभिजानामि,
उपोसथस्सिदं फलं.
ध.
स्वागतं वत मे आसि,
मम बुद्धस्स सन्तिके;
तिस्सो विज्जा अनु-पत्ता,
कतं बुद्धस्स सासनं.
न.
पटिसम्भिदा चतस्सो,
विमोकापि च अट्ठिमे;
छळाभिञ्ञा सच्छिकता,
कतं बुद्धस्स सासनं.
२९३. ञातीनञ्च पियो होति,
मित्तेसु च विरोचति;
कायस्स भेदा सु-गतिं,
उपपज्जति सीलवा.
२९४. निब्बानं पत्थयन्तेन समादिन्नं,
पञ्च-सीलम्पि अधि-सीलं;
दस-सीलम्पि अधि-सीलमेव.
क.
नगरे चन्दवतिया,
भटको आसहं तदा;
पर-कम्मायने युत्तो,
पब्बज्जं न लभामहं.
ख.
महन्धकार-पिहिता,
तिविधग्गीहि डय्हरे;
केन नुखो उपायेन,
वि-संयुत्तो भवे अहं.
ग.
देय्यधम्मो च मे नत्थि,
भटको दुक्खितो अहं;
यं नूनाहं पञ्च-सीलं,
रक्खेय्यं परिपूरयं.
घ.
अनोमदस्सिस्स मुनिनो,
निसभो नाम सावको;
तमहं उपसङ्कम्म,
पञ्च-सिक्खापदग्गहिं.
ङ.
वस्स-सत-सहस्सानि,
आयु विज्जति तावदे;
तावता पञ्च-सीलानि,
परिपुण्णानि गोपयिं.
च.
मच्चु-कालम्हि सम्पत्ते,
देवा अस्सासयन्ति मं;
रथो सहस्स-युत्तो ते,
मारिसस्स उपट्ठितो.
छ.
वत्तन्ते चरिमे चित्ते,
मम सीलं अनुस्सरिं;
तेन कम्मेन सु-कतेन,