८२. मुखा
इहापि पसज्जेय्य मधु अस्मिं घटे अत्थीति एत्थापि पयोगे मधुरन्ति रप्पच्चयो पापुणेय्य मधुम्हि अभिधेय्यति अधिप्पायो. न गच्छन्तीति नगा. यज्जपि ऊसवाच्चादो पहूतादिविसयायात्थिताय सम्भवो, तथापि ञुसादिवतो पच्चय(त्थ)त्तेन वचनिच्छाभावा ञुसवा घटोच्चादि न सिज्झति तस्मा पहूतादिविसयात्थितासम्भवेपि तंवतो-त्थस्स पच्चय(त्थ)त्तेन ञुसरो देसोति वत्तु मिच्छायं पच्चयो यथा सिया अञ्ञत्रमाभविच्चेवमत्थो वेदितब्बोति आह- ‘इति’च्चादि. कुञ्जवातिएत्थ कुञ्जसद्दो तिणलताद्यच्छादितपब्बतेकदेसे वत्तते.