६९. जना

‘‘तदस्सट्ठानमीयो चा’’ति (२-८-१३) कच्चायनसुत्तस्साय मत्थो ‘‘तदस्सट्ठानमिच्चेतस्मिं अत्थे छट्ठियन्ततो ईयप्पच्चयो होती’ति. तेन मदनस्स ठानं मदनीयं बन्धनस्स ठानं बन्धनीयंत्यादिकं साधेन्ति. इध पन तथाविधस्साभावा कथं तं सिज्झतीत्यासङ्किय ‘मदनीय’न्तिआदिकं वुत्तं, तं दस्सेतुमाह- ‘मदनीयादिप्पसिद्धिया’च्चादि. साधनक्कमं दस्सेतुमाह- ‘एवमञ्ञते’च्चादि.

ठानन्ति कारणं. ‘‘उपमत्थायितत्त’’न्ति (२-८-१४) कच्चायनसुत्तस्सायमत्थो ‘‘उपमत्थे आयितत्तप्पच्चयो होती’’ति तेन धूमो विय दिस्सतीति धूमायितत्तं तिमिरमिव दिस्सतीति तिमिरायितत्तंत्यादिकं साधेन्तीति वुत्तनयमेव. तम्पिहच्चादिकं द्वीसु साधनक्कमदस्सनं, धूमो विय दिस्सतीति दस्सितो यो कम्मत्थो सोपि धूमायीति कत्तुवसेन सक्का परिकप्पेतुन्ति कत्तुसाधनतो धूमायितसद्दा सकत्थेत्तप्पच्चयेपि धूमो विय दिस्सतीति अत्थे आयितत्थप्पच्चयेपि नात्थभेदो-ञ्ञत्रवचनिच्छाभेदाति दट्ठब्बं, भावत्थो पन तेसं भावप्पधानवसेन लब्भति, धूमस्सेव दस्सनन्ति विग्गहे आयितत्तेन वा.