२. वच्छा
वच्छकच्चादिना कच्चादिगणं दस्सेत्वा तस्स विभागेन निप्फत्तिं दस्सेतुं ‘वच्छादीही’तिआदिमाह. ‘‘कण्हो ब्राह्मणे’’ति गणसुत्तं. तत्थ कण्हसद्दो ब्राह्मणे वत्तमानो णानणाय नप्पच्चये उप्पादयतीति अत्थो. एवमादीहिच्चादिना आकतिगणत्तमस्स दस्सेति. ‘‘कताणियोवे’’ति गणसुत्तं, दिच्चादीसूति यतोण्यो दिस्सति ‘‘ण्य दिच्चादीही’’ति (४-४), ते दिच्चादयो, तेसु पाठाति तंसुत्तप्पदेसे ‘‘कता णियोवे’’ति पाठाभावेपि दिच्चा दीनमाकतिगणत्ता पठितमेव नाम तन्ति वुत्तं.
ण्येति ण्यप्पच्चये कते. गोत्तादिसद्दाति गोत्ते वंसे आदिभूता सद्दा. वंसोति अन्वयो. सोयेव गावं सजाति साधारणं विजातिविनिवत्तनं सकटादिवचनं तायतीति गोत्तन्ति वुत्तं, तेनाह-‘गोत्तं वंसो’ति. तस्साति गोत्तस्स, तस्सादयो गोत्तादयोति सेसो. केते गोत्तादयोच्चाह- ‘सञ्ञाकारिनो’च्चादि. वच्छादयो नत्तादिनो अपच्चस्स अपच्चं तदपच्चादि चाति दस्सेतुमाह-‘नत्तादिनो’च्चादि.