नमो तस्स भगवतो अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स

कमलाञ्जलि

१. कमलासन कमलापति पमथाधिप वजिरा,

युधदानव मनुजोरग भुजगासन पतिनं;

मकुटाहित मनिदीधिति भमरावलि भजितं,

पणमा’महं अनघं मुनि चरणामल कमलं.

२. कमलालय सदि’सङ्कित कलमङ्गल रुचिरं,

जुतिरञ्जितं अभिनिज्जित सुभकञ्चन नलिनं;

जनिता चिर समये निज पितु भूपति नमितं,

पणमा’महं अनघं मुनि चरणामल कमलं.

३. सरणागत रजनीपति दिनसेखर नमितं,

भजिताखिल जनपावनं अभिकङ्खित सुखदं;

वसुधातल सयमुग्गत सरसीरुह महितं,

पणमा’महं अनघं मुनि चरणामल कमलं.

४. दिरदासन तरुपन्तिक घटितासनं अभयं,

विजयासन समधिट्ठित चतुरङ्गिक विरियं;

धरमानक सुरियेहनि विजितन्तक धजिनिं,

पणमा’महं अभिपातित नमुचिद्धज विभवं.

५. सदयोदित पियभारति विजितन्तक समरं,

दसपारमि बलकम्पित सधराधर धरनिं;

गिरिमेखल वरवारन सिरसानत चरणं,

पणमा’महं अभिनन्दित सनरामर भुवनं.

६. निखिलासव विगमे’नतिविमलीकत हदयं,

तदनन्तर विदिताखिल मतिगोचर विसयं;

विसयीकत भुवनत्तयं अतिलोकिय चरितं,

पणमा’महं अपराजितं अरहं मुनिं असमं.

७. मुदुभारति मधुपासित नलिनोपम वदनं,

रुचिरायत नलिनीदल निभ लोचन युगलं;

उदयोदित रविमण्डल जलितामल निटिलं,

पणमा’मह अकुतोभयं अनघं मुनि पमुखं.

८. असितम्बुद रुचिकुञ्चित मुदु कुन्तल ललितं,

भुवनोदर विततामित जुतिसञ्चय जलितं;

मदमोदित दिरदोपम गतिविब्भम रुचिरं,

पणमा’महं अमतन्दद मुनिपुङ्गवं असमं.

९. करुणारस परिभावित सवणामत वचनं,

विरुदावलि सतघोसित यसपूरित भुवनं;

सुमनोहर वरलक्खण सिरिसञ्चय सदनं,

पणमा’महं उदितामल ससिमण्डल वदनं.

१०. विनयारह जनमानस कुमुदाकर ससिनं,

तसिनापग परिसोसन सतदीधिति तुलितं;

तमनासव मुनिसेवितं अपलोकित सुखदं,

पणमा’महं अनिकेतनं अखिलागति विगतं.

११. सहिताखिल भयभेरवं अभयागत सरनं,

अजरामर सुखदायकं अनिराकत करुणं;

तमुपासक जनसेवित सुपतिट्ठित चरणं,

पणमा’महं अहितापहं अनघुत्तम चरणं.

१२. करुणामत रसपुरित वीमलाखिल हदयं,

विहितामित जनताहितं अनुकम्पित भुवनं;

भुवने सुतं अवनीपति सत सेवित चरणं,

पणमा’महं अनघं मुनिं अघनासन चतुरं.

१३. अरतीरति परिपीलित यतिमानस दमनं,

निजसासन विनिवारित पुथुतित्थिय समणं;

परवादिक जनताकत परिभासित खमनं,

पणमा’महं अतिदेवत वर गोतम समणं.

१४. सरणागत भयनासन वजिरालय पणिभं,

भवसागर पतितामित जनतारन निरतं;

सिरसावहं अमलञ्जलि पुटपङ्कज मकुलं,

पणमा’महं अखिललाय विगतं मुनिं अतुलं.

१५. विमलीकत जनमानस विगतासव भगवं,

भवपारग विभवामत सुखदायक सततं;

परमादर गरुगारव विनतं जिन पयतं,

पदपङ्कज रजसा मम समलङ्कुरु सिरसं.

१६. पवनाहत दुमपल्लवं इव नारत चपलं,

भवलालस मलिनीकतं अजितिन्द्रिय निवहं;

चिर सञ्चित दुरिताहतं अनिवारित तिमिसं,

विमलीकुरु करुणाभर सुतरं मम हदयं.

१७. अदये दयं अनये नयं अपि यो गुणं अगुणे,

अहिते हितं अकरो क्वचिद अपि केनचि नकतं;

सदये जिन सुनये गुणसदने तयि नितरं,

सुहिते हितचरिते’नघ रमते मम हदयं.

१८. भवसङ्कट पतितेनपि भवता चिर चरितं,

विसमे सम चरणं खलु दसपारमि भरणं;

सरतो’हनि सरतो निसि सुपिनेनपि सततं,

रमते जिन सुमते त्वयि सदयं मम हदयं.

१९. अतिदुद्ददं अददी भवं अतिदुक्करं अकरी;

अतिदुक्खमं अखमी वत करुणानिधि’रसमो,

इति ते गुणं अनघं मुनि सरतो मम हदयं,

रमते’हनि रमते निसि रमते त्वयि सततं.

२०. अतिदुच्चरं अचरी भवं अतिदुद्दमं अदमी,

अतिदुद्दयं अदयी वत सदयापर हदयो;

इति ते गुणं अनघं मुनि सरतो मम हदयं,

रमते’हनि रमते निसि रमते त्वयि सततं.

२१. अतिदुग्गमं अगमी भवं अतिदुज्जयं अजयी,

अतिदुस्सहं असही वत समुपेक्खित मनसो;

इति ते गुणं अनघं मुनि सरतो मम हदयं,

रमते’हनि रमते निसि रमते त्वयि सततं.

२२. अतिदारुन पलयानल सदिसानल जलिते,

निरये विनिपतितो चिरं अघतापित मनसो;

न सरिं सकिद अपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम नरसारथि तमिदं मम खलितं.

२३. तिरियग्गत-गतियं चिरं अनवट्ठित चरितो,

अतिनिट्ठुर वधतज्जित भयकम्पित हदयो;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम पुरिसुत्तम तमिदं मम खलितं.

२४. परिदेवन निरतो चिरं अथ पेत्तिय विसये,

सुजिघच्छित सुपिपासित परिसोसित जठरे;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम दिपदुत्तम तमिदं मम खलितं.

२५. विवसो भुसं अघदूसित मनसासुर विसये,

जनितो घनतिमिरे चिरं अतिदुक्खित हदयो;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम वसिसत्तम तमिदं मम खलितं.

२६. मनसा चिर विहितं सरं अतिकिब्बिस चरितं,

समथेनथ सुविराजिय तं असञ्ञितं उपगो;

न सरिं सकिद अपि ते पित भजितुं पद नलिनं,

खम गोतम वसिपुङ्गव तमिदं मम खलितं.

२७. विजिगुच्छिय दुरितं निज वपुसा कतं अमितं,

तनु वज्जितं उपगो भवं इह भावित समथो;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम यतिकुञ्जर तमिदं मम खलितं.

२८. रतनत्तय रहिते भुस बहुलीकत दुरिते,

जनितो परविसये बुधजन निन्दिय चरिते;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम करुणानिधि तमिदं मम खलितं.

२९. जनितो यदि मनुजेसुपि विकलिन्द्रिय निवहो,

तनुना करचरणादिहि विकते’निह दुखितो;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम मतिसागर तमिदं मम खलितं.

३०. विधिनाहित मतिभावन रहितो तमपिहितो,

विसदेसुपि कुसलादिसु तथदस्सन विमुखो;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम नरकेसरि तमिदं मम खलितं.

३१. सुचिरेनपि भुवि दुल्लभं असमं खणं अलभं,

सनरामर जनताहित सुखदं मुनि जननं;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम वदतंवर तमिदं मम खलितं.

३२. निसितायुध वधसज्जित खळनिद्दय हदयो,

परहिंसन रुचि भिंसन यमसोदर सदिसो;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम मुनिसत्तम तमिदं मम खलितं.

३३. परसन्तक हरणे कतमति बञ्चन बहुलो,

घरसन्धिक परिपन्थिक सहसाकति निरतो;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम मुनिपुङ्गव तमिदं मम खलितं.

३४. नवयोब्बन मदगब्बित परिमुच्छित हदयो,

सुचिसज्जन विजिगुच्छिय परदारिक निरतो;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम करुणाभर तमिदं मम खलितं.

३५. मदिरासवरत नागरजन सन्तत भजितो,

गरुगारव हिरिदूरित तिरियग्गत चरितो;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम विहतासव तमिदं मम खलितं.

३६. सपितामह पपितामह निचितं धनं अमितं,

पितुसञ्चितमपि नासिय कितवो हतविभवो;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम विजितन्तक तमिदं मम खलितं.

३७. वितथालिक वचनो परपियसुञ्ञत करणो,

फरुसं भणं अतिनिप्फल बहुभासन निपुणो;

न सरिं सकिदपि ते पित भजितुं पदनलिनं,

खम गोतम भुवनेसुत तमिदं मम खलितं.