जिनचरितय |ओ०.०००१|

नमो तस्स भगवतो अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स

१. उत्तमं उत्तमङ्गेन नमस्सित्वा महेसिनो;

निब्बाणमधुदं पादपङ्कजं सज्जनालिनं.

२. महामोहतमं लोके धंसेन्तं धम्मभाकरं;

पातुभूतं महातेजं धम्मराजोदयाचले.

३. जन्तुचित्तसरे जातं पसादकुमुदं सदा;

बोधेन्तं सङ्घवन्दञ्च सिलोरुकिरणुज्जलं.

४. तहिं, तहिं सुवित्थिण्णं जिनस्स चरितं हितं;

पवक्खामि समासेन सदा’नुस्सरणत्थिको.

५. पणितं तं सरन्तानं दुल्लभम्पि सिवंपदं;

अदुल्लभं भवे भोगपटिलाभम्हि का कथा?

६. तस्मा तं भञ्ञमानं मे चित्तवुत्तपदक्कमं;

सुन्दरं मधुरं सुद्धं सोतुसोतरसायनं.

७. सोतहत्थपुटा सम्मा गहेत्वान निरन्तरं;

अजरामरमि’च्छन्ता साधवो परिभुञ्जथ.

८. कप्पसतसहस्सस्स चतुन्नं चा’पि मत्थके;

असङ्खेय्यानमा’वासं सब्बदा पुञ्ञकामिनं.

९. |ओ०.०००२|

नानारतनसम्पन्नं नानाजनसमाकुलं;

विचित्तापण संकिण्णं तोरण ग्घिक भूसितं.

१०. युत्तं दसहि सद्देहि देविन्दपुरसन्निभं;

पुरं अमरसङ्खातं अहोसी रुचिरं वरं.

११. तहिं ब्राह्मन्वये जातो सब्बलोकाभिपूजितो;

महादयो महापञ्ञो अभिरूपो मनोरमो.

१२. सुमेधो नाम नामेन वेदसागरपारगू;

कुमारो’सि गरूनं सो अवसाने जिनंकुरो.

१३. रासिवड्ढकमच्चेन दस्सितं अमितं धनं;

अनेकसतगब्भेसु निचितं तं उदिक्खिय.

१४. धनसन्निचयं कत्वा अहो मय्हं पितादयो;

गता मासकमे’कम्पि नेवा’दाय दिवं इति.

१५. संवेगमु’पयातो’वचीमन्तेसी’ति गुणाकरो;

धनसारं इहं गय्ह गन्तुं युत्तन्ति मे पन.

१६. रहोगतो निसीदित्वा सुन्दरे निजमन्दिरे;

देहे दोसो उदिक्खन्तो ओवदन्तो’पि अत्तनो.

१७. भेदनं तनुनोदुक्खं दुक्खो तस्सो’दयो’पि च;

जातिधम्मो जराधम्मो व्याधिधम्मो अहं इति.

१८. एवमा’दीहि देहस्मिं दिस्वा दोसे अनेकधा;

पुरे भेरिं चरापेत्वा आरोचेत्वान राजिनो.

१९. भेरिनादसुगन्धेन याचकालिसमागते;

दानकिञ्जक्खओघेन सत्ताहं पीनयी ततो.

२०. दानग्गहिमबिन्दूनं निपातेना’पि धंसनं;

अयातं तं विलोकेत्वा रतनम्बुजकाननं.

२१. रुदतो ञातिसङ्घस्स जलितानलकानना;

गजिन्दो विय गेहम्हा निक्खमित्वा मनोरमा.

२२. |ओ०.०००३|

महन्तं सो महावीरो उपगञ्छि हिमालयं;

हरिचन्दनकप्पूरागरुगन्धेहि वासितं.

२३. सुफल्लचम्पकासोकपाटलीतिलकेहि च;

पूगपुन्नागनागादिपादपेहि च मण्डितं.

२४. सीहव्यग्घतरच्छेहि इभदीपिकपीहि च;

तुरङ्गमादिनेकेहि मिगेहि च समाकुलं.

२५. साळिकारविहंसेहि हंसकोञ्चसुवेहि च;

कपोतकरवीकादिसकुन्तेहि च कूजितं.

२६. यक्खरक्खसगन्धब्बदेवदानवकेहि च;

सिद्धविज्जाधरादीहि भूतेहि च निसेवितं.

२७. मनोसीलिन्दनीलोरुचारुपब्बतपन्तिहि;

सज्झुहेमादिनेकेहि भूधरेहि च भासुरं.

२८. सुवण्णमणिसोपाननेकतित्थसरेहि च;

सोभितं तत्थ कीळन्तनेकदेवङ्गनाहि च.

२९. सीतसीकरसञ्छन्ननिज्झरानं सतेहि च;

किण्णरोरगरङ्गेहि रम्मेहि विराजितं.

३०. सिखण्डिसण्डनच्चेहि लतानं मण्डपेहि च;

सेतवालुकसञ्छन्नमालकेहि च मण्डितं.

३१. सुवण्णमणिमुत्तादि अनेकरतनाकरं;

इच्छन्तानं जनालीनं पुञ्ञकिञ्जक्खमा’लयं.

३२. तम’ज्झोगय्ह सो धीरो सहस्सक्खेन मापिते;

दिस्वा इसिपरिक्खारे पण्णसालवरे तहिं.

३३. इसिवेसं गहेत्वान विहरन्तो समाहितो;

सत्ताह’ब्भन्तरे पञ्च अभिञ्ञ’ट्ठविधा’पि च.

३४. उप्पादेत्वा समापत्तिसुखेने’च तपोधनो;

नभसा दिवसे’कस्मिं गच्छन्तो जनतं इसि.

३५. |ओ०.०००४|

सोधेन्तम’ञ्जसं दिस्वा ओतरित्वा नभा तहिं;

इति तं जनतं पुच्छि कस्मा सोधेथ अञ्जसं.

३६. सुमेध त्वं नजानासि दीपङ्करतथागतो;

सम्बोधिमु’त्तमं पत्वा धम्मचक्कम’नुत्तरं.

३७. पवत्तेत्वान लोकस्स करोन्तो धम्मसङ्गहं;

रम्मं रम्मपुरं पत्वा वसती’ह सुदस्सने.

३८. भिक्खुसतसहस्सेहि चतूहि विमलेहि तं;

निमन्तयिम्ह दानेन मयं लोकेकनायक.

३९. तस्स आगमनत्थाय मग्गं सोधेम चक्खुम;

इति सोतस्स सो तस्स सुखं देन्तो जनो’ब्रविं.

४०. बुद्धो’ति वचनं सुत्वा पीतियो’दग्गमानसो;

सकभावेन सण्ठातुं नेवसक्खि गुणाकरो.

४१. तेना’रद्धञ्जसा धीरो याचित्वान पदेसकं;

लभित्वा विसमं ठानं समं कातुं समारभि.

४२. ना’लङ्कतेयेव तहिं पदेसे,

लोकेकनाथो सनरामरेहि;

सम्पूजितो लोकहितो महेसि,

वसीहि सद्धिं पटिपज्जि मग्गं.

४३. छब्बण्णरंसिजालेहि पज्जलन्तं तथागतं;

आगच्छन्तं तहि दिस्वा मोदमानो विचिन्तयि.

४४. यन्नूनि’मस्स धीरस्स सेतुं कत्वान कद्दमे;

सकत्तानं निपज्जये ससङ्घस्स महेसिनो.

४५. दीघरत्ताम’लं तं मे हिताय च सुखाय च;

इच्चे’वं चिन्तयित्वान निपन्नो’सो जिनङ्कुरो.

४६. पबोधेत्वान दिस्वान चारुलोचनपङ्कजे;

पुन’पे’वं विचिन्तेसि निपन्नो धितिमा तहिं.

४७. |ओ०.०००५|

इच्छेय्यं चे’हम’ज्जे’व हन्त्वा’नन्तरणे भवे;

सङ्घस्स नवको हुत्वा पविसेय्यं पुरं वरं.

४८. किम’ञ्ञातकवेसेन क्लेसनिब्बापणेन मे;

अयं बुद्धो’व’हं बुद्धो हुत्वा लोके अनुत्तरो.

४९. जनतं धम्मनावाय तारेत्वान भवण्णवाव;

निब्बाणपुरमा’नेत्वा सेय्यं मे परिनिब्बुतं.

५०. इच्चे’वं चिन्तयित्वान निपन्नो कद्दमे तहिं;

सुवण्णकदलिक्खन्धसन्निभो सो’ति सोभति.

५१. छब्बण्णरंसीहि विराजमानं,

दिस्वा मनुञ्ञं सुगतत्तभावं;

सञ्जातपीतीहि उदग्गचित्तो,

सम्बोधिया छन्दम’कासि धीरो.

५२. आगन्त्वान तहिं ठानं इसिं पङ्के निपन्नकं;

लोकस्स सेतुभूतो’पि सेतुभूतं तम’त्तनो.

५३. दिस्वा उस्सीसके तस्स ठत्वा लोकेकसेतुनो;

लोकेकलोचनो धीरो दीपङ्करतथागतो.

५४. गोतमो नाम नामेन सम्बुद्धो’यं अनागते;

भविस्सतीति व्याकासि सावके च पुरादिके.

५५. इदं वत्वान कत्वान ससङ्घो तं पदक्खिणं;

पूजेसि अट्ठमुट्ठिहि कुसुमेहि गुणप्पियो.

५६. इति कातून पायासि ससङ्घो लोकनायकोव;

रम्मकं नाम नगरं रम्मारामालयालयं

५७. जिनस्स वचनं सुत्वा उट्ठहित्वान पङ्कतो;

मुदितो देवसङ्घेहि कुसुमादीहि पूजितो.

५८. पल्लङ्कमा’भुजित्वान निसीदि कुसुमासने;

महातपो महापञ्ञो सुमेधो दमितिन्द्रियो.

५९. |ओ०.०००६|

देवा दससहस्सेसु चक्कवाळेसु मोदिता;

अभित्वविंसु तं धीरं निसिन्नं कुसुमासने.

६०. निसिन्नो उपधारेसि धम्मे बुद्धकरे तदा;

किमुद्धं वा अधो वा’पि दिसासु विदिसासु च.

६१. इच्चे’वं विचिनन्तो सो सकलं धम्मधातुकं;

अद्दक्खि सकसन्ताने पठमं दानपारमिं.

६२. एवमे’वं गवेसन्तो उत्तरिं पारमी विदू;

सब्बा पारमियो दिस्वा अत्तनो ञाणचक्खुना.

६३. संसारे संसरन्तो सो बहुं दुक्खं तितिक्खिय;

गवेसन्तो’मतं सन्तो पूरेत्वा दानपारमिं.

६४. सत्तनं कप्परुक्खो’व चिन्तामणि’व कामदो;

इच्छितिच्छितमन्नादिं ददन्तो ददतं वरो.

६५. तारकाहि बहुं कत्वा नभे चारुविलोचने;

उप्पाटेत्वा ददं धीरो याचकानं पमोदितो.

६६. महिया पंसुतो चा’पि समुद्दोदकतो’धिकं;

ददं सरीरमंसञ्च लोहितम्पि च अत्तनो.

६७. मोलिना’लङ्कते सीसे’धिकं कत्वा सिनेरुतो;

कम्पयित्वा महिं देन्तो सुते चा’पि सकङ्गताव.

६८. सीलनेक्कम्मपञ्ञादी पूरेत्वा सब्बपारमी;

वेस्सन्तरत्तभावे’ वम्पत्वा तम्भा चुतो पन.

६९. उप्पज्जित्वा सुरावासे सुन्दरे तुसिते पुरे;

वसन्तो सुचिरं कालं भुत्वाना’तन्तसम्पदं.

७०. कतञ्जलीहि देवेहि याचितो दिपदुत्तमो;