९. मेत्तसुत्तं

६२. [इतिवु. २२ इतिवुत्तकेपि] ‘‘मा, भिक्खवे, पुञ्ञानं भायित्थ. सुखस्सेतं, भिक्खवे, अधिवचनं यदिदं पुञ्ञानि [यदिदं पुञ्ञन्ति (सी.), यदिदं पुञ्ञानि (क.)]. अभिजानामि खो पनाहं [भिक्खवे दीघरत्तं इट्ठं (स्या.), भिक्खवे दीघरत्तं पुञ्ञानं इट्ठं (?)], भिक्खवे, दीघरत्तं कतानं पुञ्ञानं दीघरत्तं इट्ठं [भिक्खवे दीघरत्तं इट्ठं (स्या.), भिक्खवे दीघरत्तं पुञ्ञानं इट्ठं (?)] कन्तं मनापं विपाकं पच्चनुभूतं. सत्त वस्सानि मेत्तं चित्तं भावेसिं. सत्त वस्सानि मेत्तं चित्तं भावेत्वा सत्त संवट्टविवट्टकप्पे नयिमं लोकं पुनागमासिं. संवट्टमाने सुदाहं [संवट्टमानस्सुदाहं (क.)], भिक्खवे, लोके आभस्सरूपगो होमि, विवट्टमाने लोके सुञ्ञं ब्रह्मविमानं उपपज्जामि.

‘‘तत्र सुदं, भिक्खवे, ब्रह्मा होमि महाब्रह्मा अभिभू अनभिभूतो अञ्ञदत्थुदसो वसवत्ती. छत्तिंसक्खत्तुं खो पनाहं, भिक्खवे, सक्को अहोसिं देवानमिन्दो; अनेकसतक्खत्तुं राजा अहोसिं चक्कवत्ती धम्मिको धम्मराजा चातुरन्तो विजितावी जनपदत्थावरियप्पत्तो सत्तरतनसमन्नागतो. तस्स मय्हं, भिक्खवे, इमानि सत्त रतनानि अहेसुं, सेय्यथिदं – चक्करतनं, हत्थिरतनं, अस्सरतनं, मणिरतनं, इत्थिरतनं, गहपतिरतनं, परिणायकरतनमेव सत्तमं. परोसहस्सं खो पन मे, भिक्खवे, पुत्ता अहेसुं सूरा वीरङ्गरूपा परसेनप्पमद्दना. सो इमं पथविं सागरपरियन्तं अदण्डेन असत्थेन धम्मेन अभिविजिय अज्झावसि’’न्ति [अज्झावसन्ति (स्या.) अज्झावसति (सी. क.)].

‘‘पस्स पुञ्ञानं विपाकं, कुसलानं सुखेसिनो [सुखेसिनं (सी.)];

मेत्तं चित्तं विभावेत्वा, सत्त वस्सानि भिक्खवो [भिक्खवे (क.)];

सत्तसंवट्टविवट्टकप्पे, नयिमं लोकं पुनागमिं [पुनागमं (स्या.)].

‘‘संवट्टमाने लोकम्हि, होमि आभस्सरूपगो;

विवट्टमाने लोकस्मिं, सुञ्ञब्रह्मूपगो अहुं.

‘‘सत्तक्खत्तुं महाब्रह्मा, वसवत्ती तदा अहुं;

छत्तिंसक्खत्तुं देविन्दो, देवरज्जमकारयिं.

‘‘चक्कवत्ती अहुं राजा, जम्बुमण्डस्स [जम्बुदीपस्स (सी.), जम्बुसण्डस्स (स्या.)] इस्सरो;

मुद्धावसित्तो [मुद्धाभिसित्तो (क.)] खत्तियो, मनुस्साधिपती अहुं.

‘‘अदण्डेन असत्थेन, विजेय्य पथविं इमं;

असाहसेन कम्मेन [धम्मेन (सी. स्या.)], समेन अनुसासि तं.

‘‘धम्मेन रज्जं कारेत्वा, अस्मिं पथविमण्डले;

महद्धने महाभोगे, अड्ढे अजायिहं कुले.

‘‘सब्बकामेहि सम्पन्ने [सम्पुण्णे (क.)], रतनेहि च सत्तहि;

बुद्धा सङ्गाहका लोके, तेहि एतं सुदेसितं.

‘‘एसो हेतु महन्तस्स, पथब्यो मे न विपज्जति [एस हेतु महन्तस्स, पुथब्यो येन वुच्चति (सी. स्या.)];

पहूतवित्तूपकरणो, राजा होति [होमि (सी. स्या.)] पतापवा.

‘‘इद्धिमा यसवा होति [होमि (सी. स्या.)], जम्बुमण्डस्स [जम्बुसण्डस्स (सी. स्या.)] इस्सरो;

को सुत्वा नप्पसीदेय्य, अपि कण्हाभिजातियो.

‘‘तस्मा हि अत्तकामेन [अत्थकामेन (स्या. क.)], महत्तमभिकङ्खता;

सद्धम्मो गरुकातब्बो, सरं बुद्धानसासन’’न्ति. नवमं;