६. दुतियमित्तसुत्तं

३७. ‘‘सत्तहि, भिक्खवे, धम्मेहि समन्नागतो भिक्खु मित्तो सेवितब्बो भजितब्बो पयिरुपासितब्बो अपि पनुज्जमानेनपि [पणुज्जमानेनपि (सी.)]. कतमेहि सत्तहि? पियो च होति मनापो च गरु च भावनीयो च वत्ता च वचनक्खमो च गम्भीरञ्च कथं कत्ता होति, नो च अट्ठाने नियोजेति. इमेहि खो, भिक्खवे, सत्तहि धम्मेहि समन्नागतो भिक्खु मित्तो सेवितब्बो भजितब्बो पयिरुपासितब्बो अपि पनुज्जमानेनपी’’ति.

‘‘पियो गरु भावनीयो, वत्ता च वचनक्खमो;

गम्भीरञ्च कथं कत्ता, नो चट्ठाने नियोजको [नियोजये (सी. स्या.)].

‘‘यम्हि एतानि ठानानि, संविज्जन्तीध पुग्गले;

सो मित्तो मित्तकामेन, अत्थकामानुकम्पतो;

अपि नासियमानेन, भजितब्बो तथाविधो’’ति. छट्ठं;