७. पठमपटिसम्भिदासुत्तं
३८. ‘‘सत्तहि, भिक्खवे, धम्मेहि समन्नागतो भिक्खु नचिरस्सेव चतस्सो पटिसम्भिदा सयं अभिञ्ञा सच्छिकत्वा उपसम्पज्ज विहरेय्य. कतमेहि सत्तहि? इध, भिक्खवे, भिक्खु ‘इदं मे चेतसो लीनत्त’न्ति यथाभूतं पजानाति; अज्झत्तं संखित्तं वा चित्तं ‘अज्झत्तं मे संखित्तं चित्त’न्ति यथाभूतं पजानाति; बहिद्धा विक्खित्तं वा चित्तं ‘बहिद्धा मे विक्खित्तं चित्त’न्ति यथाभूतं पजानाति; तस्स विदिता वेदना उप्पज्जन्ति, विदिता उपट्ठहन्ति, विदिता अब्भत्थं गच्छन्ति; विदिता सञ्ञा उप्पज्जन्ति, विदिता उपट्ठहन्ति, विदिता अब्भत्थं गच्छन्ति; विदिता वितक्का उप्पज्जन्ति, विदिता उपट्ठहन्ति, विदिता अब्भत्थं गच्छन्ति; सप्पायासप्पायेसु खो पनस्स धम्मेसु हीनप्पणीतेसु कण्हसुक्कसप्पतिभागेसु निमित्तं सुग्गहितं होति सुमनसिकतं सूपधारितं सुप्पटिविद्धं पञ्ञाय. इमेहि खो, भिक्खवे, सत्तहि धम्मेहि समन्नागतो भिक्खु नचिरस्सेव चतस्सो पटिसम्भिदा सयं अभिञ्ञा सच्छिकत्वा उपसम्पज्ज विहरेय्या’’ति. सत्तमं.