१०. भवसुत्तं

१०५. ‘‘तयोमे, भिक्खवे, भवा पहातब्बा, तीसु सिक्खासु सिक्खितब्बं. कतमे तयो भवा पहातब्बा? कामभवो, रूपभवो, अरूपभवो – इमे तयो भवा पहातब्बा. कतमासु तीसु सिक्खासु सिक्खितब्बं? अधिसीलसिक्खाय, अधिचित्तसिक्खाय, अधिपञ्ञासिक्खाय – इमासु तीसु सिक्खासु सिक्खितब्बं. यतो खो, भिक्खवे, भिक्खुनो इमे तयो भवा पहीना होन्ति, इमासु च तीसु सिक्खासु सिक्खितसिक्खो होति – अयं वुच्चति, भिक्खवे, भिक्खु अच्छेच्छि तण्हं, विवत्तयि संयोजनं, सम्मा मानाभिसमया अन्तमकासि दुक्खस्सा’’ति. दसमं.