४. पठममनोदुच्चरितसुत्तं

२४४. ‘‘पञ्चिमे, भिक्खवे, आदीनवा मनोदुच्चरिते…पे… आनिसंसा मनोसुचरिते. कतमे पञ्च? अत्तापि अत्तानं न उपवदति; अनुविच्च विञ्ञू पसंसन्ति; कल्याणो कित्तिसद्दो अब्भुग्गच्छति; असम्मूळ्हो कालं करोति; कायस्स भेदा परं मरणा सुगतिं सग्गं लोकं उपपज्जति. इमे खो, भिक्खवे, पञ्च आनिसंसा मनोसुचरिते’’ति. चतुत्थं.