१. पठमदुच्चरितसुत्तं

२४१. ‘‘पञ्चिमे, भिक्खवे, आदीनवा दुच्चरिते. कतमे पञ्च? अत्तापि अत्तानं उपवदति; अनुविच्च विञ्ञू गरहन्ति; पापको कित्तिसद्दो अब्भुग्गच्छति; सम्मूळ्हो कालं करोति; कायस्स भेदा परं मरणा अपायं दुग्गतिं विनिपातं निरयं उपपज्जति. इमे खो, भिक्खवे, पञ्च आदीनवा दुच्चरिते.

‘‘पञ्चिमे, भिक्खवे, आनिसंसा सुचरिते. कतमे पञ्च? अत्तापि अत्तानं न उपवदति; अनुविच्च विञ्ञू पसंसन्ति; कल्याणो कित्तिसद्दो अब्भुग्गच्छति; असम्मूळ्हो कालं करोति; कायस्स भेदा परं मरणा सुगतिं सग्गं लोकं उपपज्जति. इमे खो, भिक्खवे, पञ्च आनिसंसा सुचरिते’’ति. पठमं.