७. पठमअपासादिकसुत्तं

२१७. ‘‘पञ्चिमे, भिक्खवे, आदीनवा अपासादिके. कतमे पञ्च? अत्तापि अत्तानं उपवदति, अनुविच्च विञ्ञू गरहन्ति, पापको कित्तिसद्दो अब्भुग्गच्छति, सम्मूळ्हो कालं करोति, कायस्स भेदा परं मरणा अपायं दुग्गतिं विनिपातं निरयं उपपज्जति. इमे खो, भिक्खवे, पञ्च आदीनवा अपासादिके.

‘‘पञ्चिमे, भिक्खवे, आनिसंसा पासादिके. कतमे पञ्च? अत्तापि अत्तानं न उपवदति, अनुविच्च विञ्ञू पसंसन्ति, कल्याणो कित्तिसद्दो अब्भुग्गच्छति, असम्मूळ्हो कालं करोति, कायस्स भेदा परं मरणा सुगतिं सग्गं लोकं उपपज्जति. इमे खो, भिक्खवे, पञ्च आनिसंसा पासादिके’’ति. सत्तमं.