२. चीवरसुत्तं

१८२. ‘‘पञ्चिमे, भिक्खवे, पंसुकूलिका. कतमे पञ्च? मन्दत्ता मोमूहत्ता पंसुकूलिको होति…पे… इदमत्थितंयेव निस्साय पंसुकूलिको होति. इमे खो, भिक्खवे, पञ्च पंसुकूलिका’’ति. दुतियं.